Γιάννης Χανιωτάκης

Γιάννης Χανιωτάκης

 

Ο Μπόρις Τζόνσον ζήτησε την αναστολή της λειτουργίας της βουλής από τα μέσα περίπου του Σεπτέμβρη έως τις 14 Οκτωβρίου, δύο δηλαδή εβδομάδες πριν την ημερομηνία του Brexit. 

 

Η Βασίλισσα έκανε δεκτό το αίτημα του πρωθυπουργού κι όσοι εναντιώνονται στην έξοδο της χώρας από την ΕΕ χαρακτηρίζουν την εν λόγω κίνηση "πραξικόπημα". 

 

Ο Τζόνσον δήλωσε ότι έτσι θα έχει τον απαραίτητο χρόνο για να προετοιμάσει μία σειρά από νομοσχέδια που θα αφορούν διάφορους τομείς όπως η υγεία, η εγκληματικότητα, η εκπαίδευση κλπ, παρουσιάζοντας ένα νέο πρόγραμμα με την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου στις 14 Οκτωβρίου. Όπως υποστήριξε ο ίδιος, δεν είναι σκοπός του να μπλοκάρει όσους βουλευτές εναντιώνονται σε μία έξοδο από την ΕΕ χωρίς συμφωνία. 

 

Ωστόσο, το μικρό διάστημα που μεσολαβεί από τη στιγμή που θα ανοίξει ξανά η βουλή μέχρι τις 31 Οκτωβρίου οπότε και είναι η προθεσμία για το Brexit, κάνει σχεδόν αδύνατο για τους βουλευτές να αποτρέψουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. 

 

Ας δούμε, όμως, λίγο αναλυτικότερα τι συνέβη: 

 

Το κοινοβούλιο σταματά τις εργασίες του για μερικές εβδομάδες κάθε φθινόπωρο, κλείνοντας την περασμένη κοινοβουλευτική περίοδο και ξεκινώντας μία νέα. Όσοι νόμοι ή προτάσεις δεν πρόλαβαν να συζητηθούν ή να κατατεθούν προς ψήφιση θα πρέπει να κατατεθούν ξανά μόλις ανοίξει το κοινοβούλιο είτε να λάβουν έγκριση για να συνεχιστούν από το σημείο που έμειναν.

 

Αυτό που κάνει ο Μπόρις Τζόνσον στην ουσία είναι να παρατείνει το διάστημα που θα παραμείνει κλειστή η βουλή. Συνήθως, το καθιερωμένο φθινοπωρινό "διάλειμμα" για τη λήξη της κοινοβουλευτικής περιόδου διαρκεί το πολύ μία εβδομάδα. Ο Τζόνσον ζήτησε να κλείσει η βουλή για πέντε εβδομάδες συνολικά. Αξίζει να σημειωθεί βέβαια ότι σε αυτές τις πέντε εβδομάδες περιλαμβάνονται και οι τρεις εβδομάδες που η βουλή παραμένει κλειστεί ούτως ή άλλως αυτό το διάστημα (recess), όταν και διεξάγονται τα συνέδρια του Συντηρητικού Κόμματος, του Εργατικού Κόμματος και των Φιλελεύθερων Δημοκρατών.

 

Η κίνηση του Βρετανού πρωθυπουργού είναι νόμιμη αν και γίνεται κάτω από ιδιαίτερες περιστάσεις. Το κλείσιμο της βουλής συμβαίνει συνήθως μεταξύ του τέλους μιας περιόδου και της έναρξης της επόμενης. Έτσι, ακόμη και η αποπομπή της υπόθεσης στη δικαιοσύνη θα ήταν δύσκολη, καθώς η κυβέρνηση δεν παραβιάζει κανένα νόμο. Απλώς χρησιμοποιεί την κοινοβουλευτική διαδικασία, άλλο το ότι το κάνει όπως τη συμφέρει. Άλλωστε ό,τι είναι νόμιμο δεν είναι και ηθικό σωστά;

 

Οι βουλευτές από τη μεριά τους μάλλον έχουν δύο επιλογές: Είτε απλώς θα δεχθούν την αναστολή είτε θα προσπαθήσουν να οδηγήσουν τη χώρα σε εκλογές καταθέτοντας πρόταση για ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Όσο για τη βασίλισσα, έχει μεν λόγο αλλά είναι περιορισμένος. Η κυβέρνηση έπρεπε να της ζητήσει την άδεια για να κλείσει το κοινοβούλιο. Αλλά η διαδικασία αυτή είναι καθαρά τυπική καθώς η βασίλισσα προσπαθεί να φαίνεται ουδέτερη απέναντι στα πολιτικά πράγματα. Αν είχε αρνηθεί το αίτημα του Τζόνσον, αυτό θα ήταν άνευ προηγουμένου.

 

Το Κοινοβούλιο επιστρέφει από τις καλοκαιρινές διακοπές την Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου και λίγες ημέρες αργότερα αναμένεται να ξανακλείσει. Αν όντως γίνει έτσι, τότε οι βουλευτές θα επιστρέψουν στα έδρανά τους στις 14 Οκτωβρίου. Ωστόσο, αν οι βουλευτές καταφέρουν πριν από τις 10 Σεπτεμβρίου να καταθέσουν πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης τότε ενδέχεται να διεξαχθούν γενικές εκλογές τον Οκτώβριο.

 

Από γραφικοί αρχίζουν και γίνονται επικίνδυνοι!

 

Σίγουρα έχετε δει ή διαβάσει για τον Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο και τα όσα είπε πρόσφατα για την ομοφυλοφιλία. Αν και δεν είναι η πρώτη φορά που εκπρόσωποι της εκκλησίας εκφράζουν τέτοιες απόψεις (όχι ότι είναι θέμα άποψης αλλά τέλος πάντων), ο εν λόγω Μητροπολίτης έγινε μεγάλο θέμα τόσο σε ελληνικά και κυπριακά όσο και σε διεθνή ΜΜΕ.

 

Πριν συνεχίσω, παραθέτω δύο σχετικά αποσπάσματα:

 

 

 

Και μάλλον επειδή αυτά που είπε δεν είναι αρκετά φρικτά, ένας άλλος Μητροπολίτης (Γόρτυνος) αποφάσισε να γράψει ένα κείμενο για να υπερασπιστεί τον Νεόφυτο και να προσθέσει κι αυτός τη δική του πινελιά στον πίνακα του σκοταδισμού και της μισανθρωπιάς.

 

Γράφει λοιπόν μεταξύ άλλων: "Ἀργά καί καθυστερημένα ἔμαθα τό θέμα πού δημιουργήθηκε γύρω ἀπό τό ἱερό πρόσωπο τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ἁγίου Μόρφου κ. Νεοφύτου γιά ἕναν ποιμαντικό του λόγο καί τόν θόρυβο πολλῶν σχετικά μέ τό θέμα αὐτό (...) Τά ὅσα θά γράψω θά τά καταθέσω μέ ἁπλότητα, ὡς μία κατήχηση καί γιά τόν λαό, ἀπό τόν ὁποῖο καί θά ἀναγνωσθοῦν. 1. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ ἁμαρτία γενικῶς καί ἡ παρά φύσιν ἁμαρτία εἰδικῶς εἶναι αὐξημένη στίς ἡμέρες μας, τόσο πολύ, ὥστε ἔχει γίνει νόμος! Ἀλλά αὐτό, γιά ᾽μᾶς πού μελετοῦμε τήν Ἁγία Γραφή, δέν πρέπει νά μᾶς ξενίζει, γιατί τό γράφει ἡ Ἁγία Γραφή.

 

"Τό τελευταῖο της βιβλίο, ἡ Ἀποκάλυψη, λέγει ὅτι περί τά ἔσχατα καί ἡ ἁμαρτία θά γίνεται πιό ρυπαρή καί βδελυκτή, ἀλλά καί ἡ ἀρετή θά γίνεται πιό μεγάλη καί λαμπρή: «Ὁ ρυπαρός ρυπαρευθήτω ἔτι καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (22,11). (...) Ἀπό τήν ἄλλη ὅμως πλευρά θά ποῦμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία, πού σκοπό ἔχει νά φυλάγει τά τέκνα της στόν παράδεισό της, πρέπει νά μιλάει σ᾽ αὐτά καθαρά γιά τήν ἁμαρτία, πού τά χωρίζει ἀπό τόν Θεό. Καί ἐπίσης νά μιλάει γιά τά φθοροποιά καί καταστρεπτικά ἀποτελέσματα τῆς ἁμαρτίας. Ἀλλά προσοχή! Δέν τιμωρεῖ ὁ Θεός τόν ἁμαρτωλό, ἀλλά τόν τιμωρεῖ ἡ ἴδια ἡ ἁμαρτία του. «Παιδεύσει σε ἡ ἁμαρτία σου καί ἠ κακία σου ἐλέγξει σε» (Ἰερ. 2,19)! Αὐτό ἔκανε καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης ἅγιος Μόρφου κ. Νεόφυτος. Ἐρωτηθείς γιά τήν ἁμαρτία τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἤ ὁμιλῶν περί αὐτῆς εἶπε ὅτι ἡ ἁμαρτία αὐτή εἶναι μεγάλη, εἶναι πολύ μεγάλη, εἶναι παρά φύσιν. Καί ἐπικαλούμενος ἔπειτα λόγον ἁγίου πατρός, τοῦ πατρός Πορφυρίου, εἶπε ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις πού εὐθύνονται καί οἱ γονεῖς γιά τήν ἁμαρτία αὐτή τῶν παιδιῶν τους".

 

Ολόκληρο το κείμενό του ΕΔΩ.

 

Εγώ με το φτωχό μου το μυαλό αναρωτιέμαι: Δηλαδή όλοι αυτοί που κηρύττουν το μίσος πάνε βουρ στον παράδεισο ενώ κάποιος ο οποίος ζει τη ζωή του χωρίς να επηρεάζει ή να προκαλεί κακό σε κανέναν θα πάει στην κόλαση;

 

Και το όνομα αυτού... Μπόρις Τζόνσον.

 

Ο νέος πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τη Βασίλισσα Ελισάβετ το απόγευμα της Τετάρτης κι ετοιμάζεται να αναλάβει τα ηνία της κυβέρνησης η οποία αλλάζει ριζικά σε επίπεδο προσώπων.

 

Κατά την ψηφοφορία στην οποία συμμετείχαν τα μέλη του Συντηρητικού Κόμματος, ο Μπόρις Τζόνσον κατάφερε να συγκεντρώσει 92,153 ψήφους σε αντίθεση με τον Τζέρεμι Χαντ που έλαβε 46,656. Αυτό σημαίνει ότι ο σημερινός πρωθυπουργός της χώρας επιλέχθηκε από το 0,13% των ψηφοφόρων.

 

Φυσικά δεν είναι ούτε η πρώτη φορά ούτε η τελευταία που γίνεται ανάληψη πρωθυπουργίας με αυτόν τον τρόπο (τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και σε άλλες χώρες), ωστόσο ειδικά σε αυτήν την περίπτωση πρέπει (ή μάλλον έπρεπε) να ληφθούν υπόψη κάποια σημαντικά δεδομένα.

 

Ότι δηλαδή ο νέος πρωθυπουργός θα κληθεί να ηγηθεί της χώρας στην κρισιμότερη ίσως στιγμή της σύγχρονης ιστορίας της και μάλιστα με έναν τρόπο που είναι αρκετά αμφιλεγόμενος. Ο Μπόρις Τζόνσον θέλει να βγάλει τη χώρα από την ΕΕ στις 31 Οκτωβρίου με ή χωρίς συμφωνία κάτι που έρχεται σε αντίθεση με ένα μεγάλο κομμάτι των Βρετανών πολιτών και μάλιστα όχι μόνο όσων τάσσονται κατά του Brexit. Υπάρχουν για παράδειγμα αρκετοί ψηφοφόροι οι οποίοι στήριξαν μεν την έξοδο από την ΕΕ στο δημοψήφισμα του 2016 χωρίς ωστόσο να θέλουν να γίνει χωρίς συμφωνία.

 

Στο μεταξύ, έρευνα του δικτύου Sky News, δείχνει ότι τέσσερις στους δέκα Βρετανούς (41%) είναι πιο απαισιόδοξοι για το μέλλον του Ηνωμένου Βασιλείου τώρα που ο Μπόρις Τζόνσον είναι πρωθυπουργός, με το 27% να αισθάνεται πιο αισιόδοξο, το 24% να λέει ότι δεν έχει καμιά διαφορά και το 8% ότι "δεν γνωρίζω". Μάλιστα, το 51% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι δεν τον θεωρεί σοβαρό πολιτικό.

 

Παρ'όλα αυτά, ο Τζόνσον θεωρείται ως καταλληλότερος για πρωθυπουργός έναντι του Τζέρεμι Κόρμπιν των Εργατικών με ποσοστό 41% έναντι 22% που συγκεντρώνει ο δεύτερος (38% απάντησε "δεν γνωρίζω").

 

Λόγω της ιστορικότητας των στιγμών, ίσως ο επόμενος πρωθυπουργός έπρεπε να αποτελεί απόφαση του συνόλου των ψηφοφόρων κι όχι μόνο 140,000 μελών του Συντηρητικού Κόμματος.

 

Ποια είναι η γνώμη σας;

 

Ακολουθεί ολόκληρη η πρώτη ομιλία του Τζόνσον ως πρωθυπουργός:

 

 

Ένα μεγάλο μέρος των πολιτικών μαχών λαμβάνει πλέον χώρα στο ίντερνετ και τα social media. 

 

Το γεγονός αυτό δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο από όλο το πολιτικό φάσμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, γι'αυτό και ξοδεύονται μεγάλα ποσά σε διαφημίσεις στο facebook κι άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 

 

Την εβδομάδα πριν την ψηφοφορία στο κοινοβούλιο για τη συμφωνία αποχώρησης από την ΕΕ, η ομάδα Britain’s Future η οποία παλεύει για ένα σκληρό Brexit έδωσε σχεδόν 31.000 λίρες για πάνω από 200 διαφορετικές διαφημίσεις, οι περισσότερες από τις οποίες προέτρεπαν τους χρήστες να στείλουν email στους βουλευτές τους και να τους ενθαρρύνουν να απορρίψουν τη συμφωνία της πρωθυπυοργού Τερέζα Μέι.

 

Το διάστημα, μάλιστα, μεταξύ Οκτωβρίου 2018 και Ιανουαρίου 2019 η εν λόγω ομάδα ξεπέρασε σε διαφημιστικά έξοδα στο facebook τις 88,000 λίρες δημιουργώντας 1,174 προωθημένες αναρτήσεις. 

 

Δείτε μερικές από τις διαφημίσεις τους: 

 

wdesfrgdthfjgf.png

dsfghyt6.png

 

Επίσης, η εκστρατεία για ένα δεύτερο δημοψήφισμα που φέρει το όνομα 'People's Vote UK' ξόδεψε πάνω από 11.000 ευρώ σε 278 διαφορετικές διαφημίσεις την εβδομάδα πριν την ψηφοφορία του Ιανουαρίου. 

 

Συνολικά, η ομάδα αυτή έχει ξοδέψει τα περισσότερα χρήματα για διαφήμιση στο Facebook, ξεπερνώντας τις 222,000 λίρες από τον Οκτώβριο του 2018 έως τον Ιανουάριο του 2019, μέσα δηλαδή σε μόλις 3 μήνες.

 

Μερικές από τις διαφημίσεις τους: 

 

werseye5.png

453r6teyrhdgszhd.png

 

Η βρετανική κυβέρνηση με τη σειρά της έδωσε πάνω από 104,000 λίρες για μόλις 11 διαφημίσεις στο facebook λίγο πριν την πρώτη ψηφοφορία για τη συμφωνία του Brexit τον περασμένο Δεκέμβριο. 

 

Αλλά και η ομάδα "Best For Britain" που υποστηρίζει κι αυτή ένα δεύτερο δημοψήφισμα έχει ξοδέψει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό για διαφημίσεις στο facebook. Πιο συγκεκριμένα, μεταξύ Οκτωβρίου 2018 και Ιανουαρίου 2019 έχει δώσει 150,948 λίρες για 582 διαφημίσεις. 

 

Περίπου δύο χρόνια πριν, σε μία μικρή πόλη στα ανατολικά της Αγγλίας, η αστυνομία έλαβε μία κλήση από κάποιον που παραπονιόταν για μία "παράξενη" μυρωδιά η οποία ήταν τόσο έντονη που τον είχε ζαλίσει. 

 

Σύντομα, όλο και περισσότεροι κάτοικοι άρχισαν να παρατηρούν αυτό το χαρακτηριστικό άρωμα που είχε κατακλύσει την πόλη για αρκετές ημέρες. Τώρα, οι ντόπιοι λένε ότι η μυρωδιά "έρχεται και φεύγει" ανά διαστήματα. Όπως έγινε γνωστό αργότερα, η μυρωδιά έρχονταν από μία φυτεία κάνναβης 45 στρεμμάτων περίπου που στεγάζεται σε κάποια κοντινά βιομηχανικά θερμοκήπια.

 

Αλλά δεν επρόκειτο για κάτι παράνομο: οι εγκαταστάσεις ήταν ιδιοκτησία της British Sugar και η κάνναβη καλλιεργούνταν υπό την άδεια του Υπουργείου Εσωτερικών. Υπολογίζεται δε ότι η επιχείρηση -η οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα- παράγει δεκάδες τόνους νόμιμης κάνναβης κάθε χρόνο. 

 

Βέβαια, η χώρα μόλις τον περασμένο Νόεμβριο νομιμοποίησε τη χρήση κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς αλλά και πάλι μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Την ίδια στιγμή, η χρήση της για άλλους σκοπούς παραμένει αυστηρά απαγορευμένη. Πώς, επομένως, μια από τις 100 μεγαλύτερες εταιρείες στο Ηνωμένο Βασίλειο εμπλέκεται στη συγκομιδή τεράστιων ποσοτήτων κάνναβης στην ανατολική Αγγλία; 

 

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το 1998, μια βρετανική εταιρεία βιοτεχνολογίας που ονομάζεται GW Pharmaceuticals έλαβε έγκριση από το Υπουργείο Εσωτερικών για τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών σχετικά με τη χρήση κάνναβης για τη μείωση των επιληπτικών κρίσεων σε ασθενείς που ζουν με τους σοβαρότερους τύπους επιληψίας. Τότε, για πρώτη φορά ο βρετανικός τύπος άρχισε να μιλά για τη λεγόμενη "ιατρική κάνναβη". Μέσα στα επόμενα 20 χρόνια η GW Pharmaceuticals ανέπτυξε δύο από τα πιο επιτυχημένα φάρμακα με βάση την κάνναβη στον κόσμο και μάλιστα ένα από τα προϊόντα της ήταν το πρώτο που έλαβε έγκριση από τον αμερικανικό οργανισμό Food and Drug Administration (FDA) κάτι που την εκτόξευσε στα ύψη. 

 

Ο μεγαλύτερος μέτοχος της εν λόγω εταιρείας είναι η αμερικανική επενδυτική εταιρεία Capital Group στην οποία εργάζεται ο σύζυγος της Βρετανίδας πρωθυπουργού Τερέζα Μέι.

 

Το 2016, μετά από την μεγάλη ανάπτυξη της βιομηχανίας ιατρικής κάνναβης στις Ηνωμένες Πολιτείες, το βρετανικό υπουργείο εσωτερικών ενέκρινε συμφωνία που επέτρεπε στην GW Pharmaceuticals να επεκτείνει την παραγωγή της χρησιμοποιώντας εγκαταστάσεις της British Sugar. Έτσι, η κυβέρνηση ενθάρρυνε την παραγωγή ιατρικής κάνναβης τη στιγμή που απαγόρευε το ίδιο το προϊόν.

 

Στα τέλη του 2018 η κατάσταση αυτή άλλαξε με τη νομιμοποίηση της χρήσης κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς. 

 

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει μια ακμάζουσα "νόμιμη" βιομηχανία κάνναβης, η οποία υπάρχει παράλληλα με τη μαύρη αγορά. Χρησιμοποιεί άδειες από το Υπουργείο Εσωτερικών, καθώς και ορισμένα νομικά κενά, για να παράγει έσοδα εκατοντάδων εκατομμυρίων λιρών ετησίως - με την πλήρη υποστήριξη της βρετανικής κυβέρνησης, η οποία λαμβάνει μερίδιο από τα ποσά αυτά. 

 

Δεν προκάλεσε έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι μια έκθεση του ΟΗΕ αποκάλυψε ότι η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος έχει μετατρέψει τη χώρα στον μεγαλύτερο παραγωγό και εξαγωγέα νόμιμης κάνναβης στον κόσμο. Ενενήντα πέντε τόνοι μαριχουάνας παρήχθησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2016 για ιατρική και επιστημονική χρήση, αντιπροσωπεύοντας το 44,9% του παγκόσμιου συνόλου, σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Ελέγχου Ναρκωτικών (INCB) του ΟΗΕ. Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι επίσης ο μεγαλύτερος (νόμιμος) εξαγωγέας του ναρκωτικού, με 2.1 τόνους να εξάγονται το 2016 - περίπου το 70% του παγκόσμιου συνόλου, ανέφερε η έκθεση. 

 

Ο πλησιέστερος ανταγωνιστής είναι ο Καναδάς, με 80,7 τόνους.

 

Η σύγχυση που έχουν προκαλέσει τόσο το βρετανικό νομικό πλαίσιο όσο και αυτό της ΕΕ είναι μεγάλη. Αλλά όλο και περισσότεροι απαιτούν πλέον να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Αυξανόμενη είναι επίσης και η υποστήριξη για την πλήρη νομιμοποίηση του ναρκωτικού η οποία υπολογίζεται ότι θα έχει πολλά οφέλη σε οικονομικό κι όχι μόνο επίπεδο. 

 

Η 11η Δεκεμβρίου πλησιάζει και όσο πιο κοντά φαίνεται στον ορίζοντα τόσο πιο ευδιάκριτη γίνεται και η αβεβαιότητα που θα ακολουθήσει στη συνέχεια. 

 

Από την πρώτη στιγμή που η Τερέζα Μέι παρουσίασε τη συμφωνία αποχώρησης, έγινε φανερό ότι οι πιθανότητες να εγκριθεί από τη βουλή είναι σχεδόν μηδαμινές. Οι αντιδράσεις ξεκίνησαν από το υπουργικό συμβούλιο κι επεκτάθηκαν στους βουλευτές και σε μεγάλη μερίδα των πολιτών και των μέσων ενημέρωσης. Είναι η μοναδική φορά από το δημοψήφισμα μέχρι σήμερα που υποστηρικτές του Brexit και της παραμονής στην ΕΕ συμφωνούν σε κάτι: Αυτή είναι μια κακή συμφωνία. Η κάθε πλευρά την απορρίπτει για τους δικούς της λόγους, με τους υποστηρικτές ενός σκληρού Brexit να φωνάζουν περισσότερο εναντίον της. 

 

Το θέμα είναι πως αυτοί ακριβώς που φωνάζουν περισσότερο είναι οι ίδιοι που ουσιαστικά δεν έχουν καμία εναλλακτική πρόταση πέρα από την έξοδο χωρίς συμφωνία με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Ούτε στο ποιος πρέπει να αντικαταστήσει την Μέι σε περίπτωση απομάκρυνσής της δεν μπορούν να συμφωνήσουν. Άλλωστε για αυτούς, το σημαντικό είναι να ικανοποιηθεί ο εγωισμός τους ανεξαρτήτως των συνεπειών που μπορούν να επιφέρουν τα όσα ζητάνε. 

 

Πέρα όμως από αυτούς, υπάρχει και η λανθασμένη στρατηγική της κυβέρνησης η οποία προσπαθεί να πείσει τους βουλευτές να στηρίξουν τη συμφωνία κάνοντας στην ουσία μία αρνητική εκστρατεία. Δηλαδή: Ίσως επειδή δεν μπορεί να βρει και πολλά θετικά στη συμφωνία, η κυβέρνηση συγκρίνει τα αρνητικά όλων των περιπτώσεων καταλήγοντας ότι αυτό που προτείνει αυτή είναι το λιγότερο κακό. Φυσικά δεν το παρουσιάζει έτσι ακριβώς, αλλά αυτή είναι η ουσία. Η Τερέζα Μέι θεώρησε πως ο κίνδυνος εξόδου χωρίς συμφωνία θα έπειθε τους λεγόμενους "remainers" να στηρίξουν τη συμφωνία. Και αντιθέτως, ο κίνδυνος δεύτερου δημοψηφίσματος ή αναβολής / ακύρωσης / πιο μαλακού Brexit, θα έπειθε τους "Brexiters". 

 

Μέχρι στιγμής, αυτό το σχέδιο δεν λειτουργεί. Μάλιστα, οδήγησε σε ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα: Και οι δύο πλευρές πιστεύουν ότι η καταψήφιση της συμφωνίας της Μέι καθιστά πιο πιθανό το να πάρουν αυτό που θέλουν, είτε πρόκειται για σκληρό Brexit είτε για δεύτερο δημοψήφισμα κλπ. 

 

Το γεγονός αυτό είναι ο βασικός παράγοντας που κάνει την ψηφοφορία της Τρίτης σχεδόν χαμένη υπόθεση. Η Τερέζα Μέι, πάντως, φαίνεται διατεθειμένη να το πάει μέχρι τέλους πιστεύοντας ( ; ) πως θα καταφέρει να μεταπείσει την πλειοψηφία των βουλευτών. Λίγες μέρες έμειναν για να δούμε τι θα γίνει. 

Τρίτη, 02 Οκτωβρίου 2018 16:16

Να βγει κανείς ή να μη βγει;

 

Από τη διεξαγωγή του περιβόητου δημοψηφίσματος για την ΕΕ τον Ιούνιο του 2016 έως και σήμερα, το Brexit σχεδόν μονοπωλεί το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και των μέσων ενημέρωσης εδώ στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

 

Λογικό, θα σκεφτεί κάποιος, αφού πρόκειται για ένα ιδιαίτερης σημασίας γεγονός. Και θα συμφωνήσω απόλυτα. Ωστόσο στις συζητήσεις τόσο των υπέρμαχων της εξόδου όσο και όσων αντιτίθενται σε αυτήν, δεν λαμβάνεται υπόψη ένας κρίσιμος παράγοντας. 

 

Εντός ή εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η κατεύθυνση των πολιτικών που θα ακολουθηθούν θα καθορίσουν βραχυπρόθεσμα -αλλά κυρίως μακροπρόθεσμα- την κατάσταση της χώρας και το επίπεδο ζωής των πολιτών της. Το πώς θα διαχειριστεί την κατάσταση το Ηνωμένο Βασίλειο όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων είναι σημαντικότερο από το ίδιο το αποτέλεσμα. Ναι, υπάρχουν θετικά κι αρνητικά σε όλες τις περιπτώσεις και ναι ίσως κάποια επιλογή είναι "καλύτερη" από κάποια άλλη. 

 

Παρόλα αυτά, αν η πολιτικο-οικονομική πορεία της χώρας συνεχίσει να χαράσσεται με βάση τα συμφέροντα των εταιρειών και των πανίσχυρων ιδιοκτητών τους τότε λίγη σημασία έχει το Brexit. Εάν οι εργαζόμενοι, ο λεγόμενος "απλός κόσμος", δεν μπουν στο κέντρο της συζήτησης τότε όλα θα λειτουργούν προς όφελος των λίγων. Αυτό συμβαίνει στις περισσότερες χώρες είτε είναι εντός είτε εκτός της ΕΕ. 

 

Άρα, πιστεύω ότι η συζήτηση πρέπει να επικεντρωθεί αλλού (κι όχι μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο): Στο άδικο σύστημα που έχει οικοδομηθεί και το οποίο έχει οδηγήσει σε τόσα προβλήματα. 

 

Ας μην έχουμε αυταπάτες. Η εκμετάλλευση και οι ανισότητες θα συνεχίσουν να υφίστανται είτε εντός είτε εκτός της ΕΕ. 

 

Το Συντηρητικό Κόμμα σκοπεύει να μετατρέψει τη χώρα σε φορολογικό παράδεισο για τις εταιρείες. Και όσο θα πετσοκόβει αυτά που πρέπει να πληρώνουν οι πλούσιοι, τόσο θα αυξάνει αυτά που πρέπει να πληρώνουν οι υπόλοιποι. 

 

Το Εργατικό Κόμμα υπόσχεται να προωθήσει κάποιες πολιτικές που ίσως αλλάξουν λίγο την κατάσταση. Αλλά ποιος ξέρει αν θα κρατήσει το λόγο του; Δείγματα γραφής έχει δείξει στο παρελθόν και δεν ήταν τα καλύτερα. 

 

Σαφώς και θα ήταν καλό (κατά τη γνώμη μου) να υπάρξει μία συμφωνία μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και ΕΕ. Αλλά τι γίνεται από εκεί και πέρα; 

 

Υποθετικό σενάριο: Η χώρα βγαίνει από την ΕΕ με μία επωφελής συμφωνία και για τις δύο πλευρές (πώς θα ήταν μια τέτοια συμφωνία είναι άλλο θέμα). Η κυβέρνηση αποφασίζει να μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές για τις επιχειρήσεις με σκοπό αυτές που βρίσκονται εδώ να παραμείνουν και να δοθεί κι ένα κίνητρο για να έρθουν περισσότερες. Την ίδια στιγμή αυξάνονται οι φόροι για τους υπόλοιπους χωρίς οι μισθοί να ακολουθούν με τον ίδιο ρυθμό. Η εκμετάλλευση στους χώρους εργασίας συνεχίζει να υφίσταται και το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών συνεχίζει να γιγαντώνεται. Θα είναι τα πράγματα καλύτερα για την πλειοψηφία του κόσμου; Όχι. Για τους λίγους και οικονομικά ισχυρούς; Ναι. 

 

Τι θα συμβεί τελικά με την όλη υπόθεση κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει. Τα πράγματα παραμένουν αρκετά ρευστά και οι εξελίξεις διαδέχονται η μία την άλλη. Ο Μάρτιος δεν είναι και τόσο μακριά, όμως, οπότε σύντομα θα έχουμε μία πρώτη ιδέα.

 

Ποια είναι η γνώμη σου για το Brexit; Στείλε μας το σχόλιό σου στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. και θα το δημοσιεύσουμε!   

 

Το Brexit προς το παρόν δεν εξελίσσεται όπως ακριβώς θα το ήθελαν τόσο η βρετανική κυβέρνηση όσο και οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου. 

 

Αυτός είναι ο λόγος που όσοι ζητάνε μία νέα ψηφοφορία σχετικά με την έξοδο της χώρας από την ΕΕ αυξάνονται όλο και περισσότερο το τελευταίο διάστημα. 

 

Σύμφωνα με έρευνα της YouGov, το 50% των Βρετανών πιστεύει ότι η τελική απόφαση πρέπει να ληφθεί από τον λαό στην περίπτωση που οι συνομιλίες φτάσουν σε αδιέξοδο, ενώ το ένα τέταρτο επιλέγει να δώσει τον τελευταίο λόγο στο κοινοβούλιο.

Όπως δείχνει η ίδια δημοσκόπηση στην οποία συμμετείχαν 10,000 άτομα, στην περίπτωση που πραγματοποιηθεί δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι στην ΕΕ στην περίπτωση μη συμφωνίας, το 53% θα ψηφίσει κατά του Brexit και το 47% υπέρ (εάν δεν συνυπολογιστούν όσοι "δεν ξέρουν"). 

 

Ο πρώην Πρόεδρος της YouGov, Peter Kellner, δήλωσε: "Αν οι διαπραγματεύσεις με τις Βρυξέλλες καταρρεύσουν, μια πλειοψηφία των ψηφοφόρων επιθυμεί οι πολίτες, όχι το Κοινοβούλιο, να αποφασίσουν για το τι θα συμβεί. Ακόμα και όσοι ψήφισαν υπέρ του Brexit τείνουν να προτιμούν ένα νέο δημοψήφισμα, (σε ποσοστό 39% έναντι 34%). Αυτό είναι πολιτικά σημαντικό".

 

Ωστόσο, αρκετοί είναι κι αυτοί που θέλουν ένα δεύτερο δημοψήφισμα όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων, ακόμα δηλαδή κι αν υπάρξει συμφωνία με την ΕΕ. Το ποσοστό τους, μάλιστα, εκτοξεύεται μεταξύ των ηλικιών 18 και 24 ετών, φτάνοντας στο 55%. 

 

Η σχετική έρευνα της BMG δείχνει ότι κάθε ηλικιακή ομάδα κάτω των 55 ετών θέλει να αποφασίσει τους όρους της εξόδου - κάτι που η πρωθυπουργός έχει αποκλείσει κατηγορηματικά.

 

Σε γενικές γραμμές, σε ερώτηση για το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος σε περίπτωση συμφωνίας, το 48% δήλωσε ότι υποστηρίζει μία ψηφοφορία, ενώ το 24% όχι και το 11% "δεν γνωρίζει".

 

Τέλος, παλαιότερη δημοσκόπηση της ICM για την εφημερίδα Guardian βρήκε ότι το 47% των Βρετανών υποστηρίζει ένα δεύτερο δημοψήφισμα είτε υπάρξει συμφωνία είτε όχι ενώ το 34% όχι. 

 

Θα μπορούσε να γίνει ένα δεύτερο δημοψήφισμα;

 

Ανάμεσα σε αυτούς που ζητάνε ένα δεύτερο δημοψήφισμα για το Brexit βρίσκονται και δεκάδες βουλευτές και πρώην πρωθυπουργοί και υπουργοί. 

 

Για παράδειγμα: Chuka Umunna (βουλευτής Εργατικού Κόμματος), Vince Cable (επικεφαλής Φιλελεύθερων Δημοκρατών), Justine Greening (πρώην υπουργός της κυβέρνησης Μέι), Tony Blair, Sir John Major (πρώην πρωθυπουργοί) και το κόμμα των Πρασίνων.

 

Υπάρχει, όμως, η δυνατότητα για κάτι τέτοιο;

 

Θεωρητικά, ναι. Πρακτικά, δύσκολα.

 

1) Έγκριση από το κοινοβούλιο

 

Για να διεξαχθεί δεύτερο δημοψήφισμα πρέπει να κατατεθεί πρόταση στη βουλή η οποία να ψηφιστεί από την πλειοψηφία των βουλευτών.

 

Αν και υπάρχουν υποστηρικτές από όλες τις πλευρές, προς το παρόν δεν είναι αρκετοί οι βουλευτές που θέλουν δεύτερο δημοψήφισμα.

 

Επίσης, τόσο η Τερέζα Μέι όσο και ο Τζέρεμι Κόρμπιν έχουν αποκλείσει το ενδεχόμενο αυτό.

 

2) Στενά χρονικά περιθώρια

 

Ας πούμε ότι οι βουλευτές και οι Λόρδοι συμφωνήσουν να διεξαγάγουν ένα δεύτερο δημοψήφισμα. Μετά από μία τέτοια απόφαση θα ακολουθήσει μία νομοθετική διαδικασία κατά την οποία το κοινοβούλιο θα πρέπει να εγκρίνει λεπτομερείς κανόνες για τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας και τη ρύθμιση των εκστρατειών.

 

Χρειάστηκαν επτά μήνες πριν υπογραφεί η νομοθεσία του προηγούμενου δημοψηφίσματος το 2015. Και χρειάστηκε περισσότερος χρόνος για να περάσει το δίκαιο σε τομείς όπως οι εγγραφές των ψηφοφόρων.

 

Στη συνέχεια θα πρέπει να οριστεί το χρονικό διάστημα που θα μεσολαβήσει μέχρι την ψηφοφορία. Η αρμόδια Εκλογική Επιτροπή προτείνει στο μέλλον να υπάρχει τουλάχιστον ένα εξάμηνο κενό μεταξύ της ψήφισης της νομοθεσίας και του δημοψηφίσματος. Την τελευταία φορά υπήρχε μια περίοδος τεσσάρων μηνών από τη στιγμή που ο τότε πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον ανακοίνωσε το δημοψήφισμα τον Φεβρουάριο του 2016 και την διεξαγωγή του στις 23 Ιουνίου.

 

Το διάστημα αυτό είναι απαραίτητο για την όσο το δυνατόν καλύτερη ενημέρωση και πληροφόρηση των πολιτών.

 

Με βάση όλα αυτά είναι εξαιρετικά δύσκολο να διεξαχθεί δεύτερο δημοψήφισμα πριν τον Μάρτιο του 2019 οπότε και το Ηνωμένο Βασίλειο παύει να αποτελεί μέλος της ΕΕ. 

 

Η διεξαγωγή δημοψηφίσματος μετά το Μάρτιο θα μπορούσε να προκαλέσει πολλά διαδικαστικά προβλήματα.

 

Τι θα συνέβαινε εάν οι Βρετανοί επιλέξουν αυτήν τη φορά παραμονή στην ΕΕ, αλλά η χώρα έχει ήδη φύγει;

 

Αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν η ΕΕ συμφωνούσε να παρατείνει την προθεσμία που θέτει το άρθρο 50 - αλλά αυτό θα πρέπει να συμφωνηθεί ομόφωνα από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Δηλαδή δεν είναι καθόλου δεδομένο.

 

Κι ας μην ξεχνάμε, η Τερέζα Μέι επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία ότι "Brexit σημαίνει Brexit".

 

3) Ποια θα είναι η ερώτηση;

 

Τρίτο "αγκάθι" στην περίπτωση δεύτερου δημοψηφίσματος είναι το ποια θα ήταν η ερώτηση που θα καλούνταν να απαντήσουν οι ψηφοφόροι. Με βάση την εκλογική επιτροπή, θα πρέπει να διατυπωθεί "με σαφή, απλό και ουδέτερο τρόπο".

 

Ποιο θα είναι, ωστόσο, το περιεχόμενό της;

 

Στην περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις δεν καταλήξουν σε συμφωνία, θα μπορούσε να είναι έξοδος χωρίς συμφωνία ή παραμονή στην ΕΕ.

 

Τι θα συμβεί ωστόσο στην περίπτωση που υπάρξει συμφωνία; Οι Βρετανοί θα ερωτηθούν για το αν συμφωνούν με αυτούν. Αλλά αν απαντήσουν όχι; Η χώρα θα βγει από την ΕΕ χωρίς συμφωνία; Ή θα παραμείνει σε αυτήν;

 

Κάποιοι, ανάμεσά τους και η Justine Greening, υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να υπάρχουν τρεις επιλογές: αποδοχή της συμφωνίας, παραμονή στην ΕΕ ή έξοδος χωρίς συμφωνία. Ωστόσο κάτι τέτοιο θα έκανε τη διαδικασία ιδιαίτερα περίπλοκη. Με τρεις επιλογές θα μπορούσε να υπάρξει μια κατάσταση όπου μόλις το 34% να αποφασίσει για το αποτέλεσμα.

 

Αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν οριζόταν ένα άλλο σύστημα ψηφοφορία όπως για παράδειγμα οι ψηφοφόροι να μην επιλέγουν ένα από τα τρία αλλά να τα κατατάσσουν κατά σειρά προτίμησης. Περίπλοκο και θα μπορούσε να προκαλέσει πολλά ζητήματα.

 

Με όλα αυτά κατά νου, κατά πάσα πιθανότητα ένα δεύτερο δημοψήφισμα θα πάρει πολύ χρόνο για να υλοποιηθεί.

 

Θα έπρεπε να γίνει; Απαντήστε στο poll που ακολουθεί: 

 

 

Τα τελευταία στοιχεία για τη φτώχεια στο Λονδίνο αποτυπώνουν μια μικτή εικόνα αναδεικνύοντας βέβαια τις εισοδηματικές κι όχι μόνο ανισότητες. 

 

Κι αυτό γιατί μπορεί το συνολικό ποσοστό φτώχειας να έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια και τα ποσοστά απασχόλησης να έχουν αυξηθεί στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών, ωστόσο το ποσοστό που ζει σε «βαθιά φτώχεια» έχει αυξηθεί τη στιγμή που συνολικότερα η κατάσταση είναι χειρότερη σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. 

 

Το 27% των Λονδρέζων ζει σε συνθήκες φτώχειας σε σχέση με το 21% στην υπόλοιπη Αγγλία. Το κόστος της στέγασης είναι ο κύριος παράγοντας που εξηγεί το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας του Λονδίνου.

 

Επίσης, η ανισότητα του πλούτου είναι πιο έντονη από την ανισότητα εισοδήματος στο Λονδίνο. Το 50% του πλούτου της πόλης ανήκει στο πλουσιότερο 10% ενώ το φτωχότερο 50% κατέχει μόλις το 5% του πλούτου.

 efrgthffgdf.png

 

Ας δούμε τώρα τα ποσοστά φτώχειας σε κάθε δήμο της πόλης ξεχωριστά (τα στοιχεία είναι από τη βρετανική στατιστική υπηρεσία και συγκεντρώθηκαν το 2014): 

 

1) Barking and Dagenham - 28,1% 

2) Barnet - 23% 

3) Bexley - 15,9%

4) Brent - 33% 

5) Bromley - 15,3% 

6) Camden - 32,3% 

7) City of London - Δεν υπάρχουν στοιχεία

8) Croydon - 21,5% 

9) Ealing - 28,7% 

10) Enfield - 27% 

11) Greeenwich - 26,3%

12) Hackney - 36,3% 

13) Hammersmith and Fulham - 30,5% 

14) Haringey - 33,8% 

15) Harrow - 23,1% 

16) Havering - 16,6%

17) Hillingdon - 22,4%

18) Hounslow - 25,1%

19) Islington - 33,7%

20) Kensington and Chelsea - Υπάρχουν στοιχεία μόνο για την παιδική φτώχεια η οποία ανέρχεται στο 29%

21) Kingston upon Thames - 17,5%

22) Lambeth - 29,8%

23) Lewisham - 25,7% 

24) Merton - 20,3%

25) Newham - 37%

26) Redbridge - 25,2%

27) Richmond - 15,1% 

28) Southwark - 31%

29) Sutton - 16,3% 

30) Tower Hamlets - 39%

31) Waltham Forest - 28% 

32) Wandsworth - 21,5%

33) Westminster - 30,4%

 

Λάδι στο ήδη φλεγόμενο βρετανικό πολιτικό σκηνικό αποφάσισε να ρίξει ο Ντόναλντ Τραμπ από την πρώτη κιόλας ημέρα της επίσκεψής του στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

 

Επιτέθηκε στα σχέδια της Τερέζα Μέι για το Brexit, εξύμνησε τον Μπόρις Τζόνσον ο οποίος σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο θα ήταν ένας "φανταστικός πρωθυπουργός" και απείλησε ευθέως λέγοντας ότι αν η έξοδος από την Ε.Ε. γίνει με τον τρόπο που θέλει η κυβέρνηση της Μέι τότε αυτό ίσως "σκοτώσει" μια ενδεχόμενη εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ. 

 

Η θέση της κυβέρνησης και δυστυχώς ως συνέπεια και της χώρας είναι αποδυναμωμένη και η επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ απλώς μας το υπενθυμίζει. Κατέφθασε στο Ηνωμένο Βασίλειο και καταπατώντας όλα τα πρωτόκολλα των σχέσεων μεταξύ των παγκόσμιων ηγετών δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Sun (ιδιοκτησίας Μέρντοχ όπως και το αγαπημένο κανάλι του προέδρου Fox News): "Εάν κάνουν μια τέτοια συμφωνία (για το Brext), θα ασχοληθούμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση αντί να ασχολούμαστε με το Ηνωμένο Βασίλειο, οπότε κάτι τέτοιος πιθανώς θα σκοτώσει τη συμφωνία (με τις ΗΠΑ). Αν το κάνουν αυτό, τότε εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ πιθανότατα δεν θα γίνει". 

 

Ο Τραμπ επιτέθηκε παράλληλα στη "λευκή βίβλο για το Brexit" που παρουσίασε η Μέι υποστηρίζοντας ότι δεν ήταν αυτό για το οποίο ψήφισαν οι Βρετανοί. "Πραγματικά είπα στην Τερέζα Μέι πώς να το κάνει, αλλά δεν συμφώνησε, δεν με άκουσε" πρόσθεσε ο Αμερικανός πρόεδρος. 

 

Παράλληλα, εξέφρασε το θαυμασμό του για τον Μπόρις Τζόνσον (ο οποίος στο παρελθόν έχει εκφραστεί επίσης θερμά για τον Τραμπ) λέγοντας ότι είναι "πολύ ταλαντούχος", ότι θα ήταν ένας "φανταστικός πρωθυπουργός" ενώ δήλωσε "πολύ λυπημένος" που έφυγε από την κυβέρνηση εκφράζοντας την ελπίδα ότι θα επιστρέψει κάποια στιγμή.

 

Ο τρόπος που κινείται κι εκφράζεται ο Τραμπ δείχνει την απαξίωσή του για την βρετανική κυβέρνηση κι αναδεικνύει τη δύσκολη θέση στην οποία αυτή βρίσκεται.

 

Η εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ ήταν ένα από τα ισχυρότερα όπλα στη φαρέτρα της Τερέζα Μέι κάτι που μάλλον αρχίζει και αλλάζει αφού ο πρόεδρος κατέστησε σαφές ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. 

Σελίδα 1 από 4

Facebook Page

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

Twitter Feed

Το eobserver είναι ένα ανεξάρτητο μέσο. Εάν σας αρέσει η προσπάθειά μας, βοηθήστε μας να συνεχίσουμε, προσφέροντας μία δωρεά. Είναι απλό, εύκολο κι επιλέγετε εσείς το ποσό. Σας ευχαριστούμε!

 

We use cookies to improve our website and your experience when using it. To find out more about cookies and how to delete them, see our Privacy Policy. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk