Γιάννης Χανιωτάκης

Γιάννης Χανιωτάκης

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018 14:31

Οι "μάγκες" της Χρυσής Αυγής

 

Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης κάλεσε από το βήμα του ελληνικού κοινοβουλίου τις ένοπλες δυνάμεις να παρέμβουν και να συλλάβουν τον πρόεδρο της δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό και τον υπουργό εθνικής άμυνας, φωνάζοντας απευθυνόμενος στα δύο συγκυβερνώντας κόμματα: "τα κεφάλια σας στις Πρέσπες". 

 

Σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα του ακροδεξιού μορφώματος χειροκρότησε και φάνηκε να συμφωνεί με την πραξικοπηματική πρόταση του Μπαρμπαρούση, κάτι που φυσικά δεν αποτελεί καθόλου έκπληξη. 

 

Δείτε το σχετικό απόσπασμα: 

 

 

Οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν από την εν λόγω τοποθέτηση ήταν πολλές κι αμέσως ξεκίνησε εισαγγελική έρευνα σε βάρος του βουλευτή της Χρυσής Αυγής. Λίγες ώρες αργότερα ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Ζαχαρής έδωσε παραγγελία στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ηλία Ζαγοραίο για το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας, που διώκεται σε βαθμό κακουργήματος και για το οποίο δεν απαιτείται άρση της βουλευτικής ασυλίας. 

 

Τι ακολούθησε μετά;

 

Οι "συναγωνιστές" του τον διέγραψαν από τη Χρυσή Αυγή μάλλον για να μην ασκηθεί δίωξη σε ολόκληρη την κοινοβουλευτική ομάδα και το κόμμα και για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Στις σχετικές δηλώσεις του, πάντως, ο Μιχαλολιάκος περισσότερο επιτίθεται στα άλλα κόμματα παρά στην τοποθέτηση του Μπαρμπαρούση.  

 

Μετά τον σάλο που προκλήθηκε και τους μπελάδες που φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν, ήρθε και η δήλωση μεταμέλειας του άλλου "μάγκα" ο οποίος μωρέ δεν είχε καμία πρόθεση να αμφισβητήσει το πολίτευμα και εμείς όλοι οι κακοπροαίρετοι τον παρεξηγήσαμε.

 

"Οι σημερινές αυθόρμητες δηλώσεις μου -τις οποίες ανακαλώ- επ’ ουδενί είχαν να σκοπό να αμφισβητήσουν τη συνταγματική νομιμότητα. Δυστυχώς, έτυχαν δόλιας πολιτικής εκμετάλλευσης και παρερμηνείας και έδωσαν την αφορμή στην κυβέρνηση να εκθέσει εμένα προσωπικά και το κόμμα της Χρυσής Αυγής, αλλά και να καλύψει επικοινωνιακά το ξεπούλημα της Μακεδονίας. Ξεπερνά κάθε όριο γελοιότητας η άποψη του ΥΠΕΘΑ Π. Καμμένου, ότι με μια άτυχη δήλωσή μου, έκανα προπαρασκευαστικές ενέργειες για να καταλυθεί το Πολίτευμα! Τονίζω ότι η προσήλωσή μου στην Συνταγματική Νομιμότητα, την οποία υπηρετώ ως εκλεγμένος μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας από το έτος 2012, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν".

 

Το Brexit ήταν γνωστό εξ' αρχής ότι θα αποτελούσε μία επίπονη και περίπλοκη διαδικασία κάτι που γίνεται φανερό όλο και περισσότερο καθώς πλησιάζουμε προς τον Μάρτιο του 2019. 

 

Ο χρόνος είναι λίγος και τα ζητήματα που πρέπει να διευθετηθούν πολλά. Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι προκαλεί συνεχώς προβλήματα στην κυβέρνηση και την Τερέζα Μέι προσωπικά η οποία προσπαθεί να διαχειριστεί την κατάσταση δυστυχώς όχι με ιδιαίτερη επιτυχία. 

 

Η κάθετη πορεία της βρετανικής κυβέρνησης ξεκίνησε από τις εκλογές του περασμένου Ιουνίου και μετά, όταν οι συντηρητικοί έχασαν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και μαζί με αυτήν και κάθε έννοια σταθερότητας και δυναμικής. 

 

Οι πολίτες εμφανίζονται -όπως είναι αναμενόμενο- ιδιαίτερα δυσαρεστημένοι από αυτήν την κατάσταση και πλέον εμπιστεύονται λιγότερο τόσο το υπουργικό συμβούλιο όσο και την πρωθυπουργό. 

 

Το τελευταίο διάστημα, τα προβλήματα στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος έχουν ενταθεί. Οι πρόσφατες προστριβές μεταξύ του Ντέιβιντ Ντέιβις (αρμόδιου υπουργού για το Brexit) και της Τερέζα Μέι προκάλεσαν έντονους κλυδωνισμούς στο ήδη εύθραυστο κυβερνητικό σχήμα, με τον πρώτο να απειλεί ακόμα και με παραίτηση εάν δεν περνούσε το δικό του. 

 

Στη συνέχεια ήρθε ο συνήθης ύποπτος Μπόρις Τζόνσον ο οποίος σε σχόλιά του υποστήριξε ότι η Μέι πρέπει να σκληρύνει τη στάση της απέναντι στην ΕΕ και να έχει πιο δυνατό στομάχι. Θυμίζω ότι λίγους μήνες πριν είχε αποκαλέσει το σχέδιο της Βρετανίδας πρωθυπουργού "τρελό". Την ίδια στιγμή, ένας μεγάλος χρηματοδότης του Συντηρητικού Κόμματος καλούσε τον Μάικλ Γκοβ να αντικαταστήσει την Τερέζα Μέι η οποία σύμφωνα με τα λεγόμενά του δεν μπορεί να συνεχίσει. 

 

Σε αυτό το αρνητικό κλίμα ήρθε να προστεθεί και η παραίτηση του υφυπουργού δικαιοσύνης Φίλιπ Λι ο οποίος θέλει να δοθεί η δυνατότητα "ουσιαστικής" ψήφου για το Brexit στο κοινοβούλιο κάτι που όπως φαίνεται δεν το βλέπει να γίνεται. Ο ίδιος είναι υπέρμαχος της παραμονής του Ηνωμένο Βασιλείου στην ΕΕ και συνεπώς υποστηρίζει ένα "μαλακό" Brexit. 

 

"Είμαι εξαιρετικά λυπημένος που έπρεπε να ανακοινώσω την παραίτησή μου ως υπουργός της κυβέρνησης, ώστε να μπορώ να μιλήσω καλύτερα εκ μέρους των ψηφοφόρων μου και της χώρας μου σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί το Brexit" δήλωσε ο Λι. 

 

"Αν στο μέλλον θέλω να κοιτάζω τα παιδιά μου στα μάτια και ειλικρινά να τους λέω ότι έκανα το καλύτερό μου γι 'αυτά, δεν μπορώ, με κάθε καλή συνείδηση, να υποστηρίξω τον τρόπο με τον οποίο όπως φαίνεται θα γίνει η έξοδος της χώρας μας από την ΕΕ.

 

"Ψήφισα να παραμείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν άλλαξα την άποψή μου. Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι θα ήταν αδύνατο και λάθος να επιδιώξουμε να επιστρέψουμε στο πώς ήταν τα πράγματα πριν από το δημοψήφισμα. Αν το Brexit αξίζει να συμβεί, τότε σίγουρα αξίζει να το κάνουμε καλά. Ανεξάρτητα από το πόσο χρονικό διάστημα θα χρειαστεί".

 

Μετά την παραίτηση του Φίλιπ Λι, τέσσερις ακόμη υφυπουργοί της κυβέρνησης ετοιμάζονται να παραιτηθούν σύμφωνα με την εφημερίδα Telegraph. 

 

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό της η κυβέρνηση, η οποία είναι αρκετά διχασμένη στο θέμα του Brexit, μάλλον θα γιγαντωθούν όσο οι διαπραγματεύσεις θα εντείνονται. 

 

Θα καταφέρει η Τερέζα Μέι για άλλη μία φορά να κρατηθεί στη Ντάουνινγκ Στριτ; Μόνο ο χρόνος μπορεί να δείξει πώς θα κυλίσουν τα πράγματα. 

 

 

Ο πληθυσμός του Λονδίνου αυξάνεται ραγδαία την τελευταία δεκαετία, μία τάση που αναμένεται να συνεχιστεί για πολλά ακόμα χρόνια. 

 

Ένα από μεγαλύτερα ζητήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι κάτοικοι της πόλης είναι και αυτό της στέγασης. Όπως είναι γνωστό η αγορά κατοικίας στο Λονδίνο είναι σχεδόν απλησίαστη, με τις τιμές των σπιτιών να "χτυπάνε κόκκινο".

 

Το γεγονός αυτό φαίνεται να επηρεάζει κυρίως τη νεότερη γενιά Λονδρέζων. 

 

Με βάση επίσημες εκτιμήσεις του δημαρχείου σχετικά με την ανάγκη στέγασης στο Λονδίνο, απαιτείται η ανέγερση περίπου 66,000 νέων σπιτιών ετησίως για την κάλυψη των αναγκών των σημερινών και των μελλλοντικών κατοίκων της πόλης.

 

Ο δήμαρχος Σαντίκ Καν τονίζει ότι περίπου τα δύο τρίτα αυτών των νέων κατοικιών πρέπει να είναι προσιτά (δείτε παρακάτω περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα προσιτά σπίτια). "Ο δήμαρχος είναι σαφής ότι πρέπει να αυξήσουμε την προσφορά νέων κατοικιών, ιδιαίτερα των προσιτών κατοικιών" αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.

 

 

Γι'αυτό το λόγο εκπονούνται σχέδια στα πλαίσια των οποίων έχει εντοπιστεί αρκετή γη εντός του μείζονος Λονδίνου, η οποία επιτρέπει το χτίσιμο 65,000 νέων σπιτιών το χρόνο.

 

Μετά την υιοθέτηση του λεγόμενου "Πλάνου του Λονδίνου", το οποίο αναμένεται ακόμη να εγκριθεί από την κυβέρνηση, 65,000 νέα σπίτια ετησίως αναμένεται να καταστούν ο ετήσιος μέσος στόχος του Λονδίνου το 2019.

 

Μέτρα σχεδιάζεται να ληφθούν και για τα άδεια σπίτια. Πολλοί πλούσιοι κυρίως κάτοικοι του εξωτερικού, ξοδεύουν εκατομμύρια λίρες για να αγοράζουν σπίτια τα οποία στο μεγαλύτερο μέρος του χρόνου ή ακόμη και ολόκληρο το χρόνο είναι άδεια αποτελώντας είτε μία μελλοντική επένδυση (αφού οι τιμές αυξάνονται συνεχώς) είτε βιτρίνα για παράνομα κέρδη.

 

"Αν και ο αριθμός των κενών κατοικιών στο Λονδίνο είναι σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, ο δήμαρχος προσπαθεί να διασφαλίσει ότι κανένα σπίτι δεν θα παραμένει άδειο τη στιγμή που η πόλη βρίσκεται στη μέση μιας στεγαστικής κρίσης. Ο Δήμαρχος θέλει να ενθαρρύνει όλα τα κατά τόπους συμβούλια να επιβάλουν ειδικό φόρο έτσι ώστε να κάνουν τα άδεια σπίτια λιγότερο ελκυστικά. Επίσης, ασκεί πιέσεις στην κυβέρνηση για να επιτρέψει στα συμβούλια να θέσουν τον φόρο αυτό αρκετά υψηλά, ώστε να καταστεί πιο αποτελεσματικός" αναφέρει το δημαρχείο. 

 

Επίσης, έμφαση δίνεται και στο χτίσιμο περισσότερων εργατικών κατοικιών (council houses). "Ενώ η αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης δεν είναι εύκολη και απαιτεί χρόνο, ο δήμαρχος πιστεύει ακράδαντα ότι η δημιουργία νέων εργατικών κατοικιών αποτελεί βασικό μέρος της λύσης. Ο δήμαρχος θέλει να συνεργαστεί με τα δημοτικά συμβούλια σε όλο το Λονδίνο για να κάνουν ό, τι μπορούν για να οικοδομήσουν περισσότερα σπίτια και πρόσφατα ξεκίνησε το Building Council Homes for Londoners για να στηρίξει τους δήμους για να αρχίσουν να κατασκευάζουν 10.000 νέες εργατικές κατοικίες έως το 2022 με την παροχή χρηματοδότησης και άλλης υποστήριξης".

 

Τι σημαίνει "προσιτή κατοικία";

 

Υπάρχουν διάφοροι διαφορετικοί τύποι προσιτών κατοικιών.

 

Ο Δήμαρχος παρέχει σήμερα χρήματα για την κατασκευή τριών κύριων τύπων προσιτών κατοικιών:

 

1) Κατοικίες με "κοινωνικό ενοίκιο": απευθύνονται σε νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος, με επί του παρόντος ενοίκια όχι περισσότερο από £ 159 την εβδομάδα για ένα σπίτι δύο υπνοδωματίων.

 

2) London Living Rent: σπίτια με ενοίκια μικρότερα από το μέσο όρο της αγοράς, κάτι που επιτρέπει στους κατοίκους τους να εξοικονομήσουν χρήματα για να αγοράσουν ένα δικό τους σπίτι. Σήμερα κατά μέσο όρο η τιμή για ένα σπίτι τέτοιου τύπου με δύο υπνοδωμάτια ανέρχεται σε κάτι παραπάνω από 1,000 λίρες. 

 

3) London Shared Ownership: επιτρέπει στους Λονδρέζους να πάρουν δάνειο για ένα μόνο τμήμα νέου ή υπάρχοντος ακινήτου και να πληρώνουν ενοίκιο για τα υπόλοιπα. Αυτό γίνεται γιατί έτσι το ποσό του δανείου είναι σχετικά μικρό και άρα χρειάζεται μικρότερο deposit. Επίσης, δύο διαφορετικά άτομα αλλά με κάποια σχέση μεταξύ τους μπορούν στην ουσία να αγοράσουν από κοινού ένα σπίτι ή ένα μεγάλο τμήμα αυτού. 

 

Πώς μπορώ να κάνω αίτηση για "προσιτή κατοικία";

 

Η αίτηση για παροχή κοινωνικής στέγης (εργατικές κατοικίες) γίνεται μέσω της τοπικής σας αρχής, η οποία συνήθως τοποθετεί τους αιτούντες σε λίστα αναμονής που ονομάζεται Μητρώο Στέγασης (Housing Register). Το εκάστοτε δημοτικό συμβούλιο θα καθορίσει μέσω μιας σειράς κριτηρίων (τα οποία μπορεί να διαφέρουν από δήμο σε δήμο) ποια άτομα έχουν προτεραιότητα.

 

Εάν επιθυμείτε να βρείτε μία κατοικία με ενοίκιο χαμηλότερο από τον μέσο όρο της αγοράς (London Living Rent) ή κοινής ιδιοκτησίας (London Shared Ownership), μπορείτε να το κάνετε μέσω του νέου εργαλείου αναζήτησης κατοικιών Homes for Londoners

 

Πριν ξεκινήσω το άρθρο, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι όχι μόνο δεν εναντιώνομαι αλλά επικροτώ τη χρήση ποδηλάτου τόσο για τη μείωση της ρύπανσης και της κυκλοφοριακής συμφόρησης όσο και για την καλύτερη φυσική κατάσταση των κατοίκων της πόλης. 

 

Στο δια ταύτα τώρα. 

 

Κάποιοι ποδηλάτες στο Λονδίνο έχουν μία μάλλον περίεργη και ίσως εγωιστική συμπεριφορά. Όταν βρίσκονται στο δρόμο θέλουν να τους συμπεριφέρεσαι σαν να είναι οχήματα ενώ όταν καβαλάνε το πεζοδρόμιο θέλουν να τους συμπεριφέρεσαι σαν να είναι πεζοί. 

 

Αρκετοί από αυτούς δεν σταματάνε ή είναι αρκετά απρόσεκτοι στις διαβάσεις πεζών ενώ δεν λαμβάνουν πάντα υπόψη τους τα φανάρια. Είναι πάρα πολλές οι φορές που κάτοικοι της πόλης γίνονται μάρτυρες μιας τέτοιας συμπεριφοράς. 

 

Επίσης, όταν οδηγάνε τα ποδήλατά τους στα πεζοδρόμια (σημειώνω ξανά ότι δεν αφορά όλους τους ποδηλάτες) τρέχουν με ταχύτητες εκτός του λογικού και ασφαλούς ορίου. Ένα παράδειγμα: Στεκόμουν ένα πρωί (γύρω στις 6:30) πίσω από στάση λεωφορείου σε πολυσύχναστο δρόμο της πόλης. Μία κοπέλα πέρασε με το ποδήλατό της τόσο γρήγορα και αν δεν έκανα ένα βήμα πίσω την τελευταία στιγμή θα με είχε στείλει αεροπορικώς στον προορισμό μου. 

 

Το ίδιο συμβαίνει και σε σημεία όπως το παρακάτω: 

 

 

Τρέχουν γρήγορα και δεν χτυπάνε το κουδουνάκι τους με αποτέλεσμα πολλές φορές να έχω κινδυνέψει να συγκρουστώ μαζί τους. Και όχι, ο καθρέφτης στα αριστερά δεν βοηθάει και ιδιαίτερα. 

 

Και στους δρόμους, όμως, τα πράγματα δεν είναι διαφορετικά με αποτέλεσμα οι ποδηλάτες να θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα ή ακόμα και τη ζωή τους. Σε μία μόνο διασταύρωση στην περιοχή του Bank τα ατυχήματα με ποδηλάτες είναι σχεδόν καθημερινά. Σε αυτό φυσικά ευθύνη έχουν και οι οδηγοί. 

 

Αγαπητέ ποδηλάτη, οδήγα λίγο πιο προσεκτικά! Για τη δική σου και δική μας ασφάλεια. 

 

Το διάστημα μεταξύ Μαρτίου 2017 και Μαρτίου 2018 δόθηκαν 669.846 νέοι αριθμοί ασφάλισης (National Insurance Numbers) σε μη Βρετανούς πολίτες που ήρθαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

 

Οι 476,785 εξ αυτών αφορούν υπηκόους χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους Ρουμάνους, τους Πολωνούς και τους Ιταλούς να αποτελούν τις μεγαλύτερες "ομάδες" αφού εκδόθηκαν (αντίστοιχα) 147.956, 58.370 και 47.887 νέοι αριθμοί ασφάλισης σε πολίτες των τριών αυτών χωρών.

 

Ο λεγόμενος και "NINo", είναι απαραίτητος εάν κάποιος θέλει να εργαστεί στη χώρα νόμιμα, συνεπώς αποτελεί μία έγκυρη πηγή για τον αριθμό των ατόμων που έρχονται εδώ. 

 

Η Ελλάδα βρίσκεται στη 10η θέση του σχετικού πίνακα. Ας δούμε, όμως, αναλυτικά τα στοιχεία τα οποία παρουσιάζει για πρώτη φορά το eobserver: 

 

Το έτος μέχρι το φετινό Μάρτιο, δόθηκαν νέοι αριθμοί ασφάλισης σε 14,036 Έλληνες. Ο αριθμός αυτός κινείται στα ίδια επίπεδα με πέρσι αν και είναι λίγο μειωμένος (-810).

 

Να σημειώσουμε πως η πλειοψηφία (236,037) του συνόλου των ατόμων που ήρθαν στο Ηνωμένο Βασίλειο το εξεταζόμενο διάστημα, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο.

 

Τέλος, τα μέχρι στιγμής στοιχεία για τη φετινή χρονιά αποκλειστικά (Ιανουάριος - Μάρτιος 2018), δείχνουν ότι έχουν εκδοθεί 167.250 νέοι αριθμοί ασφάλισης με τους 111,663 να αφορούν πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

Πόσοι Έλληνες ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο 

 

Όπως έχουν ξαναγράψει, επικρατεί μία σύγχυση σχετικά με το πόσοι Έλληνες κατοικούν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό συμβαίνει γιατί πολλές φορές προσμετράται και ο αριθμός των Κυπρίων με αποτέλεσμα να μην υπάρχει μία ξεκάθαρη εικόνα.

 

Κάθε χρόνο ψάχνουμε στα αρχεία της στατιστικής υπηρεσίας για να δούμε τι ακριβώς ισχύει. Αυτό ακριβώς κάναμε και φέτος.

 

Μέχρι και τον Δεκέμβριο το 2017, λοιπόν, κατοικούσαν στη χώρα περίπου 72.000 Έλληνες. Οι 40,000 εξ αυτών ήταν άνδρες και οι 32.000 γυναίκες. Περίπου 11.000 έχουν λάβει τη βρετανική υπηκοότητα (ωστόσο γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή σε άλλη χώρα εκτός Ηνωμένου Βασιλείου και μετανάστευσαν εδώ), 56.000 διατηρούν την ελληνική υπηκοότητα ενώ οι υπόλοιποι έχουν υπηκοότητα άλλων χωρών. 

 

Πόσοι Έλληνες εργάζονται στο NHS England

 

Σημαντικά έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των Ελλήνων που εργάζονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της Αγγλίας (NHS England) σύμφωνα με έκθεση της Βουλής των Κοινοτήτων σχετικά με τους εργαζομένους που δεν είναι Βρετανοί υπήκοοι. 

 

Πιο συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ελλήνων που εργάζονταν τον Ιούνιο του 2017 στο NHS England ήταν 2.959, καταλαμβάνοντας έτσι τη 13η θέση μεταξύ των διάφορων εθνικοτήτων και την έβδομη θέση μεταξύ των κρατών - μελών της Ε.Ε. 

a5aa4e83-3540-47bc-8072-63a23f49a5fb.png

 

Ειδικότερα, οι Έλληνες γιατροί του NHS England ανέρχονταν τον ίδιο μήνα σε 1.700 καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση μεταξύ των μη - Βρετανών και τη δεύτερη θέση μεταξύ των κρατών - μελών της ΕΕ. Αποτελούν το 1,5% του συνολικού αριθμού των νοσοκομειακών γιατρών και σε σχέση με το 2009, ο αριθμός τους έχει υπερδιπλασιαστεί.  1.351 απέκτησαν τα βασικά ιατρικά προσόντα τους (πτυχίο Ιατρικής) στην Ελλάδα, ενώ η πλειοψηφία αυτών εντάσσεται στους Επιμελητές Β΄ (Specialty Registrars). Οι υπόλοιποι 1.259 Έλληνες εργαζόμενοι είναι νοσηλευτικό και επαγγελματικό κλινικό προσωπικό, προσωπικό κλινικής υποστήριξης και προσωπικό υποστήριξης υποδομών.

 

Τα σχετικά στοιχεία αφορούν μόνο το NHS England και όχι το σύνολο των Ελλήνων γιατρών που δραστηριοποιούνται στη χώρα. 

 

Συνολικότερα, 62.000 υπάλληλοι του NHS στην Αγγλία είναι υπήκοοι της ΕΕ - 5.6% του συνόλου του προσωπικού, ενώ το 12% δεν έχει βρετανική υπηκοότητα. 

 

Κλείνοντας, αξίζει να αναφέρουμε ότι όλα αυτά και πολλά περισσότερα στοιχεία συμπεριλαμβάνονται και θα αναλυθούν και σε ένα νέο ντοκιμαντέρ με τίτλο "Grexit" που θα κάνει πρεμιέρα το Σεπτέβριο και το οποίο επιμελείται ο ανεξάρτητος κινηματογραφιστής Παναγιώτης Ζιάκας που δραστηριοποιείται στο Λονδίνο. 

 

Ο καιρός μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι αρκετός για την ολοκλήρωση της διαδικασίας κάτι που έγινε για άλλη μία φορά φανερό από την παραδοχή υφυπουργού της βρετανικής κυβέρνησης, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ ανέφερε ότι οι βουλευτές θα κληθούν να ψηφίσουν για μία συμφωνία χωρίς να γνωρίζουν όλες τις λεπτομέρειες. 

 

Εμφανιζόμενη ενώπιον της κοινοβουλευτικής επιτροπής για το Brexit, η Σουέλα Μπρέιβερμαν (αρμόδια υφυπουργός στο υπουργείο του Brexit) δήλωσε ότι η μελλοντική εμπορική συμφωνία του Ηνωμένου Βασιλείου με την ΕΕ δεν θα είναι γνωστή με όλες τις λεπτομέρειες όταν θα ζητηθεί από τους βουλευτές να ψηφίσουν σχετικά με τα συνοπτικά σχέδια και τη συμφωνία αποχώρησης.

 

Η κυβέρνηση επιδίωξε πολιτική συμφωνία μέχρι τον Οκτώβριο σχετικά με τις εμπορικές ρυθμίσεις, πρόσθεσε η ίδια. Ωστόσο, μετά από ερώτηση του βουλευτή του Εργατικού Κόμματος Pat McFadden, παραδέχθηκε ότι οι νομικές λεπτομέρειες της μελλοντικής εμπορικής συμφωνίας δεν θα έχουν συμφωνηθεί μέχρι τότε, λέγοντας: "Θα είναι μια πολιτική δήλωση, η αρχή ενός μελλοντικού πλαισίου".

 

Ο συνάδελφος της κα Μπρέιβερμαν Ρόμπιν Γουόκερ, παραδέχθηκε επίσης ότι το σχέδιο "max fac", το οποίο υποτίθεται ότι θα λύσει πολλά προβλήματα και θα μειώσει καθυστερήσεις και τριβές στα σύνορα χρησιμοποιώντας νέα τεχνολογία (δείτε περισσότερα παρακάτω), ενδέχεται να μην είναι πλήρως έτοιμο μέχρι το Δεκέμβριο του 2020.

 

Ο ίδιος, ρωτήθηκε σχετικά με το πόσο θα μπορούσε να παραμείνει ως επιλογή η παραμονή σε ορισμένους κανόνες της τελωνειακής ένωσης κι εάν επρόκειτο να παραταθεί η μεταβατική περίοδος. Απαντώντας στις ερωτήσεις επέμεινε ότι η συμμετοχή στην τελωνειακή ένωση θα φτάσει σε ένα "σαφές τέλος" το Δεκέμβριο του 2020. Αλλά ένας από τους αξιωματούχους του επιβεβαίωσε ότι "ορισμένα" στοιχεία του max fac ίσως να μην έχουν παραδοθεί μέχρι τότε γεγονός που ενδεχομένως να δημιουργήσει προβλήματα.

 

Σχετικά με το Max Fac

Αποτελεί μία από τις προτάσεις της βρετανικής κυβέρνησης σχετικά με τη μελλοντική σχέση της με την ΕΕ. 

Πρόκειται στην ουσία για ένα εκσυγχρονισμένο τελωνειακό καθεστώς το οποίο περιλαμβάνει τη δημιουργία τελωνειακού συνόρου μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ, αλλά αποσκοπεί στη δημιουργία συνόρων όσο το δυνατόν πιο ανοιχτών.

 

Σχετικό έγγραφο της κυβέρνησης περιγράφει μερικά παραδείγματα για το πώς μπορεί να λειτουργήσει αυτή η επιλογή, όπως:

 

Διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας με την ΕΕ, ώστε να μην χρειάζεται να πραγματοποιούνται διασαφήσεις εισόδου και εξόδου για μεταφορές εμπορευμάτων μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ.

 

Δυνατότητα τα εμπορεύματα που μετακινούνται μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και του υπόλοιπου κόσμου να ταξιδεύουν μέσω της ΕΕ χωρίς να πληρώνονται δασμοί στην ΕΕ (και αντίστροφα).

 

Αναγνώριση των "έμπιστων εμπόρων" (εξουσιοδοτημένων οικονομικών φορέων) από το Ηνωμένο Βασίλειο και την ΕΕ, ώστε να μπορούν να κινούνται διασυνοριακά πιο γρήγορα.


Τεχνολογικές λύσεις για την επίτευξη ομαλότερης διέλευσης των συνόρων (για παράδειγμα, ένα σύστημα πληροφορικής που συνδέει τις τελωνειακές διασαφήσεις και τους αριθμούς κυκλοφορίας οχημάτων).

 

Το τελευταίο διάστημα απασχολεί αρκετά την κοινή γνώμη στη Βρετανία η λεγόμενη γενιά του Windrush και η άσχημη μεταχείρησή της, με τη Βρετανίδα πρωθυπουργό αλλά και ολόκληρη την κυβέρνησή της να δέχονται δριμεία κριτική για τους χειρισμούς τους στην υπόθεση.

 

Τι ακριβώς συμβαίνει, όμως, και γιατί γίνεται τόσος λόγος για την εν λόγω γενιά; 

 

Ποιοι είναι οι μετανάστες του Windrush και γιατί ονομάζονται έτσι; 

 

Η "γενιά του Windrush" αποτελείται από μετανάστες που προέρχονται από χώρες της Καραϊβικής, οι οποίοι άρχισαν να έρχονται στη Βρετανία λίγο μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα μεταξύ 1948 και 1971.

 

Ονομάστηκαν έτσι από το ομώνυμο πλοίο (HMT Empire Windrush) που μετέφερε το πρώτο κύμα μεταναστών από την Τζαμάικα και το Τρινιντάντ και Τομπάγκο τον Ιούνιο του 1948.

 

Υπό ποιο καθεστώς εγκαταστάσθηκαν στη Βρετανία;

 

Με βάση το νόμο για τη βρετανική ιθαγένεια του 1948, όσοι κατοικούσαν σε αποικίες του Ηνωμένου Βασιλείου είχαν πλήρη δικαιώματα εισόδου και εγκατάστασης στη χώρα.

 

Μάλιστα, το δικαίωμά τους για βρετανική ιθαγένεια κατοχυρώθηκε νομικά το 1971. Αυτό ίσχυε και για όσους δεν είχαν έγγραφα μετανάστευσης, όπως τα παιδιά που ταξίδευαν με το διαβατήριο των γονέων τους. Πολλοί λοιπόν κατοικούσαν νομίμως, χωρίς να τα απαραίτητα χαρτιά για να το αποδείξουν.

 

Τι πρόβλημα δημιουργήθηκε;

 

(Συνέχεια από την παραπάνω παράγραφο) Για μεγάλο χρονικό διάστημα, αυτό δεν είχε σημασία. Ωστόσο το 2012 η Τερέζα Μέι, τότε υπουργός εσωτερικών, εισήγαγε μια σειρά πολιτικών για τη δημιουργία ενός "εχθρικού περιβάλλοντος" για παράνομους μετανάστες. 

 

Όπως φαίνεται, ωστόσο, η νέα αυτή αυστηρότερη πολιτική έθεσε στο στόχαστρο και κάποιους από τους "μετανάστες του Windrush" οι οποίοι ήταν νόμιμα στη Βρετανία. Κανείς, τουλάχιστον από το Υπουργείο Εσωτερικών, φαίνεται να γνωρίζει τον αριθμό των ατόμων που έχουν επηρεαστεί, αλλά οι ειδικοί πιστεύουν ότι μπορεί να είναι δεκάδες χιλιάδες.

 

Πώς τους επηρέασε αυτή η πολιτική;

 

Μεταξύ άλλων, ανατέθηκε σε εργοδότες και ιδιοκτήτες ακινήτων η ευθύνη ελέγχου της νομιμότητας των ατόμων με τα οποία είχαν συναλλαγές. Για παράδειγμα εάν κάποιος μετανάστης ζητήσει δουλειά σε μία επιχείρηση, τότε ο εργοδότης πρέπει να ελέγξει τα χαρτιά του για να σιγουρευτεί ότι είναι νόμιμα στη χώρα.

 

Όπως αναφέραμε παραπάνω, κάποιοι από τους μετανάστες της Καραϊβικής δεν είχαν τα απαραίτητα έγγραφα κι έτσι προέκυψε ένα μπάχαλο.

 

Πολλοί έχουν χάσει τη δουλειά τους, άλλοι έχουν κρατηθεί σε κέντρα μετανάστευσης ή έχουν στερηθεί ιατρικής περίθαλψης. Ορισμένοι μπορεί να έχουν απελαθεί - το Υπουργείο Εσωτερικών δεν είναι σίγουρο. 

 

Η απόδειξη του δικαιώματός τους να είναι στη χώρα είναι δύσκολη για ορισμένους. Οι υποψήφιοι πρέπει να αποδείξουν ότι δεν έχουν εγκαταλείψει τη Βρετανία για περισσότερα από δύο διαδοχικά έτη από την άφιξή τους, κάτι σχεδόν αδύνατο να αποδειχθεί για όσους ήρθαν πριν από μισό αιώνα. Το 2010, το Υπουργείο Εσωτερικών κατέστρεψε ένα αρχείο παλαιών εγγράφων άφιξης (μία απόφαση που πάρθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος), τα μόνα αποδεικτικά στοιχεία που είχαν κάποιοι για την άφιξή τους στη χώρα.

 

Κάτω από ποιες συνθήκες εγκατέλειψαν τις χώρες τους και ήρθαν στο Ηνωμένο Βασίλειο;

 

Το Ηνωμένο Βασίλειο διέθετε αρκετές αποικίες στην Καραϊβική. Αρκετοί μετανάστευαν τότε τόσο προς τη βόρεια Αμερική όπως και την Ευρώπη. Κάποιοι έβλεπαν το Ηνωμένο Βασίλειο ως τη γη της επαγγελίας.

 

Επίσης, ως αποτέλεσμα των ζημιών κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, η βρετανική κυβέρνηση άρχισε να ενθαρρύνει τη μαζική μετανάστευση από τις χώρες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και της Κοινοπολιτείας για να καλύψει τις ελλείψεις στην αγορά εργασίας.

 

Πώς έχουν τα πράγματα τώρα; 

 

Η κυβέρνηση προσπάθησε να κρατήσει "χαμηλά" το θέμα. Η Τερέζα Μέι αρνήθηκε ένα αίτημα από τους ηγέτες των χωρών της Καραϊβικής να συζητήσουν το πρόβλημα στην πρόσφατη συνάντηση κορυφής της Κοινοπολιτείας. Αλλά η δημόσια αγανάκτηση οδήγησε την πρωθυπουργό να ζητήσει συγγνώμη για τη μεταχείριση των μεταναστών, όπως έκανε και η διάδοχός της στο υπουργείο εσωτερικών, Amber Rudd. 

 

Ο βουλευτής του Εργατικού Κόμματος David Lammy έκανε λόγο για "ημέρα εθνικής ντροπής" ενώ ο Σάτμπιρ Σινγκ του Μικτού Συμβουλίου για την Ευημερία των Μεταναστών ανέφερε μεταξύ σοβαρού και αστείου: "Σε 40 χρόνια θα μπορούσαμε να δούμε την απέλαση Ιταλίδων γιαγιάδων επειδή δεν συμπλήρωσαν τη σωστή αίτηση".

 

Η Τερέζα Μέι είπε στη βουλή των κοινοτήτων: "Λαμβάνω πολύ σοβαρά υπόψη το ζήτημα. Η Υπουργός Εσωτερικών απολογήθηκε στη Βουλή των Κοινοτήτων χθες για την όποια αγωνία έχει προκληθεί. Και θέλω να απολογηθώ σε εσάς σήμερα. Επειδή λυπούμαστε ειλικρινά για την όποια αγωνία έχει προκληθεί" ενώ διαβεβαίωσε ότι όσοι μετανάστες από τις Δυτικές Ινδίες έχουν εγκατασταθεί μόνιμα στη χώρα πριν από το 1973, "έχουν το δικαίωμα να παραμείνουν στο Ηνωμένο Βασίλειο".

 

Πώς "έσκασε" τώρα αυτό το ζήτημα;

 

Μετά από καταγγελίες, το υπουργείο εσωτερικών παραδέχθηκε ότι δεν γνωρίζει αν μετανάστες από την Καραϊβική που ζούσαν στο Ηνωμένο Βασίλειο επί δεκαετίες έχουν απελαθεί κατά λάθος.

 

Ποια ήταν η στάση του βρετανικού τύπου;

 

Σύσσωμος ο βρετανικός τύπος κατηγόρησε την κυβέρνηση για τη στάση της στο θέμα αυτό. 

 

Ακολουθούν μερικά πρωτοσέλιδα: 

 

fdsgfdbgfh.jpg

dgfgb.jpg

dfgfhfggn.jpg

 

Ο μισθός των Βρετανών βουλευτών αναμένεται να αυξηθεί κατά 1,8% από την 1η Απριλίου, όπως επιβεβαίωσε η Ανεξάρτητη Αρχή Κοινοβουλευτικών Προτύπων (Ipsa).

 

Αυτό σημαίνει ότι ο βασικός τους μισθός θα διαμορφωθεί στις 77,379 λίρες ενώ την ανιούσα θα πάρει και ο πρόσθετος μισθός που καταβάλλεται σε όσους βουλευτές προεδρεύουν σε επιλεγμένες επιτροπές της Βουλής των Κοινοτήτων, ο οποίος θα ανέρχεται από τον επόμενο μήνα στις 15,509 λίρες. 

 

"Η αύξηση αυτή συμβαδίζει με μια δέσμευση που έγινε τον Ιούλιο του 2015 για την προσαρμογή των αποδοχών των βουλευτών στον ρυθμό που αλλάζουν τα κέρδη του δημόσιου τομέα που δημοσιεύονται από τη στατιστική υπηρεσία (ONS)" ανέφερε η Ipsa σε σχετική ανακοίνωση.

 

Να σημειώσουμε ότι ο βασικός βουλευτικός μισθός αυξήθηκε κατά 1,4% το 2017 και κατά 1,3% αύξηση το 2016 ενώ το 2015 καταγράφηκε η μεγαλύτερη αύξηση, από 67,000 λίρες που ήταν τότε σε 74,000 λίρες. Αυτό σημαίνει ότι η αμοιβή τους τον Απρίλιο θα έχει αυξηθεί κατά σχεδόν 11,000 λίρες σε μόλις τρία χρόνια.

 

Ποιοι αποφασίζουν για τους μισθούς των βουλευτών;

 

Οι βουλευτές δεν ψηφίζουν για τις δικές τους αμοιβές και δεν αποφασίζουν για τυχόν αλλαγές.

 

Από το 2011, η Ανεξάρτητη Αρχή Κοινοβουλευτικών Προτύπων (IPSA) είναι υπεύθυνη για τον καθορισμό των αμοιβών των βουλευτών. Ο μόνος τρόπος με τον οποίο οι βουλευτές θα μπορούσαν να αποφασίσουν για τις αμοιβές τους θα ήταν να ψηφίσουν για την κατάργηση των εξουσιών της IPSA, κάτι που δεν είναι πιθανό να συμβεί σύντομα. Η ανεξαρτησία της IPSA υποτίθεται ότι επιτρέπει την λήψη αποφάσεων με λιγότερο αμφισβητούμενο και δικαιότερο τρόπο.

 

Όπως η ίδια η αρχή εξηγεί, η αμοιβή των βουλευτών αλλάζει με τον ίδιο ρυθμό με τις αλλαγές στα κέρδη των δημοσίων υπαλλήλων. Αλλά το μέτρο αυτό περιλαμβάνει τα μπόνους και κάποιες άλλες αμοιβές. Αυτό σημαίνει ότι η φετινή άνοδος του 1,8% είναι σχεδόν διπλάσια του ανώτατου ορίου αύξησης των μισθών (1%) που επιβάλλεται στον δημόσιο τομέα από το 2013. Παρόλα αυτά, είναι αρκετά χαμηλότερα από τον πληθωρισμό ο οποίος βρίσκεται στο 3%.

 

Στα τέλη του περασμένου έτους, η Τερέζα Μέι υποσχέθηκε να καταργήσει το ανώτατο όριο του 1%, αλλά αναμένουμε τον Απρίλιο για να μάθουμε κατά πόσο θα αυξηθούν οι μισθοί και δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι το ποσοστό θα φτάσει στο 1,8%. 

 

Ακόμη και κάποιοι βουλευτές δεν πιστεύουν ότι μερικές από τις αυξήσεις των αποδοχών τους είναι δικαιολογημένες. Το 2015, όταν τους δόθηκε αύξηση που ξεπερνούσε τις 7.000 λίρες, 25 από αυτούς υποσχέθηκαν να δώσουν τα χρήματα αυτά σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Βέβαια, μόνο 25 από αυτούς κατέληξαν να το κάνουν - μπορείτε να βρείτε τον κατάλογο εδώ).

 

Πώς οι μισθοί της βουλής των κοινοτήτων συγκρίνονται με τα υπόλοιπα κοινοβούλια της χώρας;

 

Όσον αφορά τον βασικό μισθό, οι βουλευτές της σκωτσέζικης βουλής πληρώνονται 61,778 λίρες ετησίως, τα μέλη της Welsh Assembly 65,344 λίρες και της Βόρειας Ιρλανδίας 50,000 από την 1η Απριλίου 2018.

 

Τον προσεχή Μάιο πρόκειται να πραγματοποιηθούν τοπικές εκλογές στην Αγγλία για την κάλυψη των εδρών των δημοτικών συμβουλίων της χώρας. 

 

Επίσης, στους παρακάτω δήμους θα πραγματοποιηθούν κι εκλογές ανάδειξης νέων δημάρχων: Hackney, Lewisham, Newham, Tower Hamlets, Watford και South Yorkshire (Sheffield City Region).

 

Παρακάτω ακολουθούν όλες οι σχετικές πληροφορίες: 

 

 

Πότε και πού θα πραγματοποιηθούν εκλογές;

 

Οι τοπικές εκλογές του 2018 θα λάβουν χώρα την Πέμπτη 3 Μαΐου στην Αγγλία και συγκεκριμένα σε 32 δήμους του Λονδίνου, 34 μητροπολιτικούς δήμους, 68 περιφέρειες/δήμους και 17 ενιαίες αρχές.

 

**Αναλυτικότερες πληροφορίες για κάθε δήμο και περιοχή ξεχωριστά, μπορείτε να βρείτε στο τέλος του άρθρου. 

 

Ποιοι έχουν δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές;

 

Στις τοπικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο, δικαίωμα ψήφου έχουν όσοι/όσες: 

 

1) Έχουν κάνει εγγραφή για να ψηφίσουν (register to vote)

2) Είναι 18 ετών και άνω στην Αγγλία, τη Βόρεια Ιρλανδία και την Ουαλία ή 16 ετών στη Σκωτία

 

Και την ίδια στιγμή είναι ένα από τα ακόλουθα: 

 

1) Βρετανός πολίτης που ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο

2) πολίτης της Κοινοπολιτείας που ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο

3) πολίτης της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας που ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο

4) πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο

5) Έχει εγγραφεί για να ψηφίσει ως Στέλεχος του Στέμματος

6) Έχει εγγραφεί για να ψηφίσει ως εκλογέας υπηρεσίας

 

Οι Βρετανοί πολίτες που ζουν στο εξωτερικό και είναι εγγεγραμμένοι ως εκλογείς εξωτερικού δεν μπορούν να ψηφίσουν στις τοπικές εκλογές.

 

Πώς μπορώ να ψηφίσω; 

 

Εάν με βάση τα παραπάνω έχετε δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές, τότε πρέπει να κάνετε εγγραφή εδώ: https://www.gov.uk/register-to-vote για να μπορέσετε να ψηφίσετε στις 3 Μαΐου. 

 

Η διαδικασία είναι απλή και παίρνει περίπου 5 λεπτά. 

 

Για οποιαδήποτε απορία ή πρόβλημα μπορείτε να απευθύνεστε στις αρμόδιες αρχές. Περισσότερες πληροφορίες στο σύνδεσμο που ακολουθεί: https://www.yourvotematters.co.uk/register-to-vote/find-your-local-authority

 

Με ποιους τρόπους μπορώ να ψηφίσω; 

 

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τρόποι μέσω των οποίων μπορείτε να ψηφίσετε:

 

1) Προσωπικά σε ένα εκλογικό τμήμα
2) Ταχυδρομικώς
3) Με πληρεξούσιο (κάποιος που ψηφίζει εκ μέρους σας)


Το τι θα επιλέξετε εξαρτάται από εσάς. Οι περισσότεροι ψηφίζουν αυτοπροσώπως σε εκλογικό τμήμα. Ωστόσο, εάν δεν είστε σε θέση να μεταβείτε εκεί την ημέρα των εκλογών, μπορείτε να υποβάλετε αίτηση για ψήφο ταχυδρομικώς ή μέσω κάποιου άλλου ατόμου.

 

Εφόσον κάνετε εγγραφή για να ψηφίσετε, θα λάβετε μια κάρτα ψηφοφορίας πριν από τις εκλογές που θα αναγράφει το πότε θα ψηφίσετε και πού είναι το εκλογικό σας κέντρο. Εάν ξεχάσετε ή χάσετε την κάρτα αυτή, θα έχετε ακόμη τη δυνατότητα να ψηφίσετε - η τοπική σας αρχή μπορεί να σας πει πού βρίσκεται το εκλογικό σας τμήμα.

 

Προσβασιμότητα

 

Όλοι οι ψηφοφόροι έχουν δικαίωμα ψήφου και γι'αυτό οι τοπικές αρχές στη Μεγάλη Βρετανία πρέπει να λάβουν μέτρα για να διασφαλίσουν ότι τα εκλογικά κέντρα θα είναι προσβάσιμα για άτομα με αναπηρία.

 

Περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να βρείτε εδώ: https://www.electoralcommission.org.uk/__data/assets/pdf_file/0005/116906/Disabled-people-voting-rights-factsheet-GB.PDF

 

 

**Δήμοι του Λονδίνου στους οποίους θα πραγματοποιηθούν εκλογές: City of Westminster, Kensington and Chelsea, Hammersmith and Fulham, Wandsworth, Lambeth, Southwark, Tower Hamlets, Hackney, Islington, Camden, Brent, Ealing, Hounslow, Richmond upon Thames, Kingston upon Thames, Merton, Sutton, Croydon, Bromley, Lewisham, Greenwich, Bexley, Havering, Barking and Dagenham, Redbridge, Newham, Waltham Forest, Haringey, Enfield, Barnet, Harrow, Hillingdon.

 
4 μητροπολιτικοί δήμοι έχουν έχουν εκλογές για όλες τις έδρες τους μετά από αλλαγές συνόρων: Birmingham, Leeds, Manchester, Newcastle upon Tyne.
 
 

Στους υπόλοιπους 30 μητροπολιτικούς δήμους, θα γίνουν εκλογές για το 1/3 των εδρων: Barnsley, Bolton, Bradford, Bury, Calderdale, Coventry, Dudley, Gateshead, Kirklees, Knowsley, Liverpool, North Tyneside, Oldham, Rochdale, St Helens, Salford, Sandwell, Sefton, Sheffield, Solihull, South Tyneside, Stockport, Sunderland, Tameside, Trafford, Wakefield, Walsall, Wigan, Wirral, Wolverhampton.

 

Σε μία ενιαία αρχή θα πραγματοποιηθούν εκλογές για όλες τις έδρες: Kingston Upon Hull

 

Στις υπόλοιπες 16 ενιαίες αρχές θα πραγματοποιηθούν εκλογές για το 1/3 των εδρών: Blackburn with Darwen, Derby, Halton, Hartlepool, Milton Keynes, North East, Peterborough, Plymouth, Portsmouth, Reading, Slough, Southampton, Southend-on-Sea, Swindon, Thurrock, Wokingham.

 

Σε επτά περιφέρειες/δήμους θα πραγματοποιηθούν εκλογές για όλες τις έδρες: Eastleigh, Harrogate, Hastings, Huntingdonshire, Newcastle-under-Lyme, South Cambridgeshire, South Lakeland.

 

Σε έξι περιφέρειες/δήμους θα πραγματοποιηθούν εκλογές για το 50% των εδρών: Adur, Cheltenham, Fareham, Gosport, Nuneaton and Bedworth, Oxford.

 

Σε 55 περιφέρειες/δήμους θα πραγματοποιηθούν εκλογές για το 1/3 των εδρών: Amber Valley, Basildon, Basingstoke and Deane, Brentwood, Broxbourne, Burnley, Cambridge, Cannock Chase, Carlisle, Castle Point, Cherwell, Chorley, Colchester, Craven, Crawley, Daventry, Elmbridge, Epping Forest, Exeter, Great Yarmouth, Harlow, Hart, Havant, Hyndburn, Ipswich, Lincoln, Maidstone, Mole Valley, North Hertfordshire, Norwich, Pendle, Preston, Redditch, Reigate and Banstead, Rochford, Rossendale, Rugby, Runnymede, Rushmoor, St Albans, Stevenage, Tamworth, Tandridge, Three Rivers, Tunbridge Wells, Watford, Welwyn Hatfield, West Lancashire, West Oxfordshire, Weymouth and Portland, Winchester, Woking, Worcester, Worthing, Wyre Forest.

Τα περιστατικά βίαιων επιθέσεων με μαχαίρια στο Λονδίνο έχουν σημειώσει ανησυχητική αύξηση τα τελευταία χρόνια, με τον δήμαρχο της πόλης Σαντίκ Καν να υπόσχεται περισσότερα και σκληρότερα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. 

 

"Οι Λονδρέζοι θα δουν σκληρότερη δράση εναντίον του βίαιου εγκλήματος, όπως οι επιθέσεις με μαχαίρια και οξύ στην πρωτεύουσα. Η αναπληρώτρια δήμαρχος για την αστυνόμευση και την εγκληματικότητα, Σόφι Λίντεν, έλαβε μέρος σε μία επιχείρηση της Μητροπολιτικής Αστυνομίας που είχε σκοπό τον εντοπισμό και την κατάσχεση όπλων, ως μέρος μιας μεγάλης κίνησης που βρίσκεται σε εξέλιξη για να αντιμετωπιστούν τα εγκλήματα με μαχαίρια στο Λονδίνο" ανέφερε πρόσφατα ο Σαντίκ Καν.

 

Τι δείχνουν οι αριθμοί

 

Οι επιθέσεις με μαχαίρια έχουν αυξηθεί σε ολόκληρη τη χώρα, ωστόσο το 2016 στο Λονδίνο έλαβαν χώρα περίπου τρεις στις δέκα από αυτές. Τους 12 μήνες έως τον Μάρτιο του 2017, πάνω από 12.000 εγκλήματα που σχετίζονταν με μαχαίρια καταγράφηκαν στο Λονδίνο. Η πλειοψηφία εξ αυτών έχει να κάνει με βία στο δρόμο και ληστείες.

 

Ανάλυση της Μητροπολιτικής Αστυνομίας για το 2016/17 δείχνει ότι το 75% των θυμάτων είναι άνδρες και συχνά ηλικίας κάτω των 25 ετών. Την ίδια στιγμή, σχεδόν το ήμισυ όλων των θυμάτων ήταν μαύρης, ασιατικής ή άλλης εθνοτικής μειονότητας (BAME - black, Asian, and minority ethnic). Αναφορικά με τους παραβάτες, σχεδόν το 90% ήταν άνδρες και από αυτούς, το 62% ήταν από κάποια από τις προαναφερόμενες μειονότητες. 

 

Δολοφονίες

 

Το 2016/17 καταγράφηκαν 110 ανθρωποκτονίες σε όλη την πρωτεύουσα. Από αυτές, οι 57 έγιναν με τη χρήση μαχαιριών και σε αυτές περιλαμβάνονται επτά που αφορούσαν ενδοοικογενειακές καταστάσεις.

 

Νεαροί άνδρες μαύρης, ασιατικής ή άλλης εθνοτικής μειονότητας ήταν συχνά τα θύματα επιθέσεων με μαχαίρι, με τα στοιχεία για την περίοδο 2016 - 2017 να δείχνουν ότι σχεδόν το 50% όλων των θυμάτων ήταν μαύροι άνδρες ηλικίας μεταξύ 15 και 24 ετών. 

 

Τραυματισμοί

 

Στο Λονδίνο, τους δώδεκα μήνες μέχρι τον Μάρτιο του 2017, υπήρξαν πάνω από 4.400 τραυματισμοί ως αποτέλεσμα του εγκλήματος με μαχαίρια - από μικροτραυματισμούς έως σοβαρές, απειλητικές για τη ζωή πληγές. Πρόκειται για μία αύξηση που αγγίζει το 20,5% σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη περίοδο. Το 49% των τραυματιών ήταν ηλικίας το πολύ 24 ετών.

 

Οι επιθέσεις με μαχαίρι που οδήγησαν στον τραυματισμό του θύματος, έγιναν κυρίως από νεαρούς άνδρες, πάνω από το 50% των οποίων ήταν κάτω των 25 ετών και μαύρης, ασιατικής ή άλλης εθνοτικής καταγωγής.

 

Γιατί τόσοι πολλοί νέοι κουβαλούν μαχαίρια;

 

Η πλειοψηφία της έρευνας που διεξάγεται από τις αρχές, έχει δείξει ότι η αυτοάμυνα και η προστασία είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι νέοι κουβαλούν μαζί τους μαχαίρια. Μάλιστα, πολλές φορές το να προστατεύσουν τον εαυτό τους από τους άλλους είναι πιο σημαντικό για αυτούς από τον κίνδυνο να συλληφθούν από την αστυνομία. Ωστόσο, υπάρχουν κι αυτοί που μεταφέρουν ή χρησιμοποιούν μαχαίρια όχι για προστασία, αλλά για να εκφοβίσουν άλλους, να ληστέψουν, να σκοτώσουν σκόπιμα κλπ.

 

Επίσης, έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να κουβαλούν μαχαίρια όσοι είναι μέλη συμμοριών σε σύγκριση με τους υπόλοιπους. Ωστόσο, σε μία έκθεση του δημαρχείου του Λονδίνου επισημαίνεται ότι: "Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι η πλειοψηφία των εγκλημάτων με μαχαίρια δεν αφορά συμμορίες. Το 5% του συνόλου των επιθέσεων με τραυματισμό κατά τη διάρκεια του 2016 αφορούσε συμμορίες - από 9% περίπου το προηγούμενο έτος. Ωστόσο, τα εγκλήματα με μαχαίρια που σχετίζονται με συμμορίες έχουν συνήθως μια πιο βίαιη φύση. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι τα εγκλήματα με μαχαίρια στο Λονδίνο, είναι κάτι περισσότερο από μία δραστηριότητα των συμμοριών. Εστιάζοντας αποκλειστικά στις συμμορίες δεν πρόκειται να επιλύσουμε ή να αντιμετωπίσουμε επαρκώς τις προκλήσεις του προβλήματος". 

 

Ωστόσο, αξίζει να σημειώσουμε ότι λεχει παρατηρηθεί μία νέα πρακτική αναφορικά με το ομαδικό έγκλημα. Πρόκειται στην ουσία για ομάδες ατόμων οι οποίες σύμφωνα με τις αρχές δεν μπορούν να ταξινομηθούν ως μέρος μιας οργανωμένης ομάδας ή συμμορίας. Αυτές οι "ομάδες" ευθύνονται για έναν μεγάλο αριθμό επιθέσεων με μαχαίρια. Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι οι συμμορίες και οι "ομάδες" συχνά συνδέονται με την πώληση ναρκωτικών και τα εγκλήματα με μαχαίρια μπορούν να συσχετιστούν με τον έλεγχο της αγοράς τόσο εντός όσο και πέρα από το Λονδίνο.

 

Τι πιστεύουν οι κάτοικοι της πόλης

 

"Οι Λονδρέζοι είναι εξαιρετικά απίθανο να πέσουν θύματα επίθεσης με μαχαίρι, αλλά τα εγκλήματα με μαχαίρι μας επηρεάζουν όλους, επηρεάζουν την αίσθηση της ασφάλειας στους δρόμους μας" αναφέρει έκθεση του δημαρχείου. 

 

Σύμφωνα με μία δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό του δημαρχείου, το 19,7% των Λονδρέζων αντιλαμβάνεται το έγκλημα με μαχαίρια ως πρόβλημα στην περιοχή του. Το ποσοστό αυτό διαφέρει σημαντικά σε επίπεδο δήμων - για παράδειγμα οι κάτοικοι του Waltham Forest εμφανίζονται περισσότερο ανήσυχοι (σε ποσοστό 34,9%), ενώ αυτοί του Bromley λιγότερο (4,8%). Επίσης, οι νεότεροι ερωτηθέντες είναι πιο πιθανό να αισθάνονται ότι τέτοιου είδους εγκλήματα αποτελούν πρόβλημα για την περιοχή τους.

 

Τι κάνουν οι αρμόδιοι για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση;

 

Ο δήμαρχος του Λονδίνου Σαντίκ Καν και η Μητροπολιτική Αστυνομία παρουσίασαν πρόσφατα μία ανανεωμένη στρατηγική για την αντιμετώπιση του προβλήματος. 

 

Μπορούμε να συνοψίσουμε αυτήν τη στρατηγική σε έξι κατηγορίες:

 

1) Εντοπισμός και σύλληψη όσων παρανομούν 

2) Δημιουργία συνθηκών και προσφορά ευκαιριών για να απομακρυνθούν οι νέοι από το έγκλημα

3) Απομάκρυνση όπλων από τους δρόμους

4) Προστασία και εκπαίδευση των νέων

5) Συνεργασία με οικογένειες και τοπικές κοινότητες για την αντιμετώπιση του προβλήματος

6) Υποστήριξη των θυμάτων των επιθέσεων με μαχαίρι

Σελίδα 1 από 3

Facebook Page

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

Mostly Sunny

22°C

London

Mostly Sunny

Humidity: 25%

Wind: 17.70 km/h

  • 22 Jun 2018

    Sunny 22°C 10°C

  • 23 Jun 2018

    Mostly Cloudy 23°C 12°C

Twitter Feed

Το eobserver είναι ένα ανεξάρτητο μέσο. Εάν σας αρέσει η προσπάθειά μας, βοηθήστε μας να συνεχίσουμε, προσφέροντας μία δωρεά. Είναι απλό, εύκολο κι επιλέγετε εσείς το ποσό. Σας ευχαριστούμε!

 

We use cookies to improve our website and your experience when using it. To find out more about cookies and how to delete them, see our Privacy Policy. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk